Akkerbouw & Vollegrondsgroente verwelkomt nieuw bestuurslid Ton Slagter

Vanaf heden is Ton Slagter het vollegrondsgroente bestuurslid binnen de vakgroep Akkerbouw & Vollegrondsgroente. In onderstaand interview stelt hij zich graag voor.

Wat is mijn achtergrond?
Ik ben Ton Slagter 58 jaar, getrouwd en 2 kinderen. We hebben een echt familiebedrijf waarin acht firmanten zitten die zes fte vertegenwoordigen. De drie broers zijn ondersteunend en adviserend, maar de vijf neven bepalen. We hebben een vollegrondsgroente bedrijf en telen en verhandelen uitsluitend bloemkool. Naast onze eigen teelt verkopen we ook de bloemkool van vijf andere bloemkooltelers. Gezamenlijk is dat ongeveer 430 ha. Buiten deze bloemkool om kopen we nog ongeveer 60 ha bloemkool bij van derde. Om een beeld te krijgen is dat bijna 20% van de Nederlandse markt. We zijn niet aangesloten bij een afzetorganisatie. Bestuurlijk zijn we altijd actief geweest en nog steeds!

Wat is jouw motivatie als nieuwe bestuurder?
De motivatie om bestuurder te worden was vooral groot omdat de vakgroep nog geen bestuurder had voor vollegrondsgroente. En omdat ik misschien wel de persoon zou kunnen zijn die de vollegrondsgroenteteelt weer op de kaart kan zetten. In het gecombineerde bestuur akkerbouw/vollegrond red ik dat uiteraard niet alleen en hoop ik andere vollegrondtelers te enthousiasmeren om actief mee te denken.

Wat zijn jouw ambities voor je nieuwe functie?
Mijn ambities zijn groot. Ik wil mijn meer dan 40-jarige ervaring in de vollegrondsgroente sector gaan gebruiken om vanuit de vollegrond de teelt weer op de kaart te zetten. Zoals ik het nu kan beoordelen heeft de samenvoeging met de akkerbouw nog niet het gewenste resultaat opgeleverd voor de vollegrondsgroentetelers.

Mijn ervaring is dat vollegrondsgroentetelers soms passief zijn in het bijwonen van vergaderingen, het bezoeken van evenementen en het bijwonen van seminars. Maar ook het actief meepraten over de uitvoering van bijvoorbeeld Planetproof, het GLB beleid en het aanleveren van investeringen is zo’n voorbeeld.

Daarnaast en mede hierdoor is de vollegrondsgroente sector misschien wel een ondergesneeuwd kindje te noemen. We vallen niet op, maar hebben wel te dealen met regelgeving die op ons erf terechtkomt. Wij zijn een belangrijke sector in het agrarische landschap: we produceren gezonde voeding, niet alleen voor de Nederlanders, maar voor grote delen van Europa. We zien dat voor bepaalde Europese landen het steeds moeilijker wordt om in bepaalde tijden van het jaar voedsel te produceren, gelet op bijvoorbeeld droogte of ander extreem weer. Er ligt voor de sector een mooie toekomst voor ons, we moeten die handschoen oppakken.

Mijn eerste doel is de vollegrondsgroente sector beter in kaart te brengen. Ik wil graag tuinders spreken en op bezoek bij bedrijven. Ik wil graag weten wat er speelt en wat ze van het bestuur verwachten. Uiteindelijk is het doel om samen met de sector een plan van aanpak maken. Onze sector en ook de andere agrarische sectoren zitten al jaren in de herstelmodus: wij moeten vanuit de sector zelf ergens mee komen waar de beleidsmensen ons in gaan steunen. Dat plan moet getoetst- en ondersteund worden door tuinders, maar ook door supermarkten en andere belanghebbenden. Ook de certificering is een punt waar ik mij voor wil inzetten. Bijvoorbeeld dat bedrijven eens in de twee jaar gecertificeerd worden. Samenvattend: ik wil mij graag praktisch gaan inzetten, het gesprek aangaan en vooral belangrijke zaken voor elkaar krijgen voor de sector.