Hoe staat het met paardentransport na Brexit?

We zijn inmiddels twee maanden verder nadat de Brexit zijn intrede heeft gedaan. Hoog tijd om te peilen wat de stand van zaken is en hoe paardentransport van Nederland naar Groot-Brittannië en andersom in zijn werk gaat, nu de eerste transporteurs de draad weer oppakken.

Harold Zoet, regiobestuurder van LTO en ondernemer achter Happy Equine Transport legt ons in begrijpelijke taal uit wat er nu veranderd is. “Daar waar je eerst gewoon het transport regelde is het nu veel meer gedoe geworden en ook het kostenplaatje wat erbij komt kijken is behoorlijk. Dat is niet alleen zo bij het importeren, maar ook bij het exporteren.”

Keuren van vrachtwagens
“De vrachtwagens zijn Europees gekeurd type 2”, legt Zoet uit. “In Engeland moeten ze echter nu opnieuw gekeurd worden om te voldoen aan de Engelse eisen. Dat betekent dat je met een lege vrachtwagen daarheen moet voor dit certificaat. Op dit moment is daar een wachtlijst voor van 6 weken.”

Papieren chauffeurs
Maar ook de chauffeurs zelf moeten volgens Zoet extra papieren op zak hebben. “Nederlandse chauffeurs hebben een bewijs voor veevervoer op zak, maar moeten deze nu ook in Engeland halen. De dagopleiding die ze hiervoor in Engeland moeten volgen is vergelijkbaar met die in Nederland. Het is ook mogelijk om een online sessie te doen, maar daar zit wel een test bij om het Engelse niveau te checken.”

Reisroute EU-GB
De enige invoerstal van en naar Engeland is op dit moment via Calais naar Dover. “Een Nederlandse stal is nog niet door de NVWA goedgekeurd. Normaal gesproken werd een paard hier in Nederland bij de NVWA aangemeld voor transport, waarna dit paard werd gekeurd en op transport kon. Dat transport kostte zo’n 400 tot 500 euro. In principe is dit nog steeds zo, al komen er nog extra importkosten bovenop en moet er een exportdocument komen. Dit levert zo’n 300 euro extra kosten op.”

Lastiger en prijziger
Van Engeland terug naar het vaste land is volgens Zoet een stuk lastiger en prijziger geworden. Iets wat soms moeilijk te begrijpen is aangezien het eerder zo vanzelfsprekend was. “Afhankelijk van het feit of het om een hengst, merrie of ruin gaat zijn er bloedtesten nodig om een paard in te mogen voeren in de Europese Unie. Daarnaast moet er voor elk paard een e-certificaat aangevraagd worden en moet je kunnen aantonen dat het paard 40 dagen op eenzelfde bedrijf heeft gestaan na het afnemen van de bloedtesten en daarbij geen contact heeft gehad met andere paarden. Een dierenarts moet hier zijn handtekening onder zetten. Quarantaine is niet nodig, maar deze verkapte vorm hiervan is wel een eis. Wanneer je paarden van verschillende bedrijven ophaalt kan dat problemen opleveren.”

Om even een voorbeeld te geven van de kosten van de export hierbij een voorbeeld van twee paarden die reizen van Peterborough (UK) naar Wezep (NL).

Transportkosten: £ 800,-
Exportdocumenten: £ 70,-
Fiscale papieren: £ 150,-
Veterinaire inspectie in Calais (inc. grenscontrole): £ 800,-
Verklaring voor vertrek uit EU: £ 350,-

Dit komt omgerekend neer op ongeveer € 1255,- per paard. Dit is exclusief een gezondheidscertificaat, bloedtesten, dierenartskosten, importkosten, BTW, administratiekosten, verzekering en onverwachte bijkomende kosten.

Escape
Voor korte tripjes is er volgens Zoet echter wel een escape. “Wanneer een paard binnen 90 dagen weer terug is dan zijn er voor de terugweg geen bloedtesten nodig. Maar toch blijft het niet gemakkelijk om even heen en weer te gaan zoals eerst. Er werd altijd veel geïmporteerd, maar ook geëxporteerd. Denk bijvoorbeeld aan Britse ponyrassen. Met de bijkomende kosten wordt het de vraag of dit in de toekomst nog op deze schaal gebeurt en of dit niet iets wordt voor mensen met een grote beurs. Daarnaast kan dit ook effect hebben op de bloedspreiding. De Engelsen dachten hier makkelijk uit te stappen en een goede deal te hebben, maar komen daar echt wel op terug. Ik weet niet of de huidige regels nog bijgesteld worden en op welke termijn.”