LTO ontvangt veel signalen van leden dat eco-activiteiten voor het jaar 2025 worden afgekeurd met een beperkte, onduidelijke of onterechte onderbouwing door de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO).

Zo zijn bijvoorbeeld in het hele land percelen afgekeurd die zijn aangemeld voor groenbedekking. Op die percelen zou tussen 1 januari en 1 maart de ondergrens van 80% bodembedekking niet gehaald zijn. De verklaring hiervoor is echter dat de bodembedekker was doodgevroren. Maar afgesproken is dat doodgevroren gewas óók meetelt voor bodembedekking. Dit is door LTO inmiddels opnieuw gemeld aan RVO.

Daarnaast is er, onder andere, ook discussie over de ondergrens van 80% bodembedekking bij groene braak tussen 31 mei en 31 augustus. Ook dat is vorig jaar door overmacht – extreme droogte – niet overal gehaald. Ook daarbij zijn boeren en tuinders onderhevig aan externe factoren waar zij geen invloed op kunnen hebben.

LTO is over de afkeuring van eco-activiteiten in gesprek met RVO en het ministerie van LVVN. Blijf als boer of tuinder ook zelf alert: controleer of een afkeuring door de RVO terecht is, en maak tijdig bezwaar als dat niet zo is. De RVO maakt voor de beoordeling van percelen gebruik van satellietbeelden die door een algoritme worden geanalyseerd.  Afwijzingen door het algoritme worden, als het goed is, opgevolgd door een RVO-medewerker, maar dat systeem werkt kennelijk nog niet perfect.

Onderbouw een eventueel bezwaar goed en toon aan dat de vereiste inspanning is geleverd, bijvoorbeeld met beeldmateriaal, maar dat externe omstandigheden (zoals vorst of droogte) tegenwerkten. Loopt de bezwaarprocedure niet goed, meld dit dan bij de regionale LTO-informatielijn. Deze signalen helpen LTO om het gesprek met LVVN en RVO met onderbouwde argumenten te voeren.

Mocht u uw aanvraag voor 2026 reeds gedaan hebben, kijk dan goed of deze nog aanpassing behoeft. De deadline is dit jaar maandag 18 mei.

De gisterenavond gepresenteerde rapportage uit de tweede Monitoring en evaluatie van het Programma Stikstofreductie en Natuurverbetering (PSN) over de voortgang van het stikstofbeleid laat zien dat de stikstofdepositie de afgelopen jaren weliswaar fors is afgenomen, maar dat het tempo van verbetering onvoldoende is om de huidige natuurdoelen te halen. Volgens LTO Nederland bevestigt de rapportage dat Nederland een andere koers nodig heeft: weg van een papieren werkelijkheid gebaseerd op modelberekeningen en toe naar een geborgde aanpak die daadwerkelijk leidt tot emissiereductie. Daartoe presenteerde LTO onlangs samen met gemeenten, provincies, waterschappen en NAJK een bouwsteen emissiereductie.

Volgens LTO laat de rapportage zowel waardevolle inzichten als duidelijke tekortkomingen in het huidige stikstofbeleid zien. Positief is dat uit het rapport blijkt dat de stikstofdepositie in Nederland al langere tijd daalt en dat sectoren maatregelen hebben genomen om emissies terug te dringen. Tegelijkertijd wordt de voortgang nog steeds vooral beoordeeld op basis van modelberekeningen van stikstofdepositie en het toetsen aan kritische depositiewaarden (KDW). Volgens LTO leidt dit in de praktijk tot een papieren werkelijkheid die onvoldoende basis biedt voor effectief beleid.

Plannen van de nieuwe coalitie en het ingestelde stikstoffonds maken nog geen onderdeel uit van de doorrekening. Om die plannen uit te kunnen voeren moet er aan randvoorwaarden worden voldaan, zoals vergunningverlening. Dat moet de hoogste prioriteit krijgen.

Daarbij blijft in het rapport onderbelicht dat de KDW’s voor veel Natura 2000-gebieden halverwege het traject vergaand zijn aangescherpt. Hierdoor is de opgave voor sectoren, waaronder de landbouw, aanzienlijk groter geworden. LTO pleit er daarom voor om de KDW uit de wet te halen en boeren te beoordelen op hun daadwerkelijke emissies in plaats van op modelberekeningen.
Ook concludeert het rapport dat innovaties in de afgelopen jaren nog weinig hebben opgeleverd. LTO onderschrijft dat beeld, maar wijst erop dat een belangrijke oorzaak niet wordt benoemd: er worden al geruime tijd vrijwel geen vergunningen meer afgegeven voor de veehouderij. Daardoor ontbreekt voor boeren het noodzakelijke handelingsperspectief om te investeren in nieuwe technieken, zelfs wanneer zij dat wel willen.

Naar een geborgde aanpak van emissiereductie
LTO pleit voor een aanpak waarin emissiereductie centraal staat en waarin maatregelen juridisch, financieel en praktisch worden geborgd en boeren weer een vergunning kunnen krijgen voor de maatregelen die ze nemen.

Dat betekent een systematiek waarin reducties worden gerealiseerd, gemonitord en juridisch geborgd. LTO heeft vorig jaar zomer samen met de koepelorganisaties IPO, VNG en UvW en jongerenboerenorganisatie NAJK een bouwsteen voor het kabinet opgesteld met een bod hoe de stikstofproblematiek kan worden aangepakt. LTO is verheugd dat de huidige coalitie ook erkent dat een dergelijke koerswijziging nodig is. In deze rapportage zijn deze plannen nog niet meegenomen.
De komende jaren zullen we moeten werken aan een aanpak waarin alle sectoren bijdragen aan geborgde emissiereductie. Dat vraagt ook om aanpassing van de wetgeving, zodat beleid weer uitvoerbaar wordt en vergunningverlening mogelijk blijft.

Landbouw wil bijdragen
De landbouwsector heeft volgens LTO de afgelopen decennia al aanzienlijke emissiereducties gerealiseerd en kan ook in de toekomst een belangrijke bijdrage leveren.
Boeren willen en kunnen verdere stappen zetten richting emissiereductie, maar daarvoor is perspectief nodig: duidelijk beleid, realistische doelen en ruimte om te investeren in innovatie en verduurzaming. Alleen met een dergelijke aanpak kan zowel natuurherstel als maatschappelijke ontwikkeling worden gerealiseerd.

Het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch heeft op 17 februari 2026 uitspraak gedaan in een hoger beroep van een agrarisch ondernemer tegen de Staat. De zaak ging over de legalisatie van een PAS-melding. Het Hof wijst de vordering af, omdat het niet aan de rechter is om de Staat te verplichten tot legalisatie. Wel benadrukt het Hof dat de ondernemer mogelijk recht heeft op schadevergoeding.

Geen bevel van de rechter tot legalisatie
In deze zaak had een ondernemer zijn bedrijf uitgebreid op basis van een PAS-melding. Na de uitspraak van de Raad van State op 29 mei 2019, waarin het PAS ongeldig werd verklaard, bleek dat voor deze activiteiten alsnog een natuurvergunning nodig was.

De ondernemer vroeg in kort geding of de rechter de Staat kon verplichten zijn activiteiten te legaliseren, zodat handhaving zou worden voorkomen. Het Hof wees dit verzoek af. De reden is principieel: een civiele rechter kan de Staat niet dwingen om wetgeving te maken of beleid aan te passen. Dat is de taak van wetgevende partijen zoals ministerie en Tweede Kamer.
Door deze scheiding der machten (trias politica) kan legalisatie van PAS-melders niet via een rechterlijk bevel worden afgedwongen. De uitspraak betekent dus geen directe legalisatie en biedt geen automatische bescherming tegen handhaving.

Aandacht voor de verantwoordelijkheid van de Staat
Tegelijkertijd laat het Hof ruimte voor een mogelijke schadevergoedingsvordering. Voor LTO is dit een belangrijk onderdeel van de uitspraak. De gevolgen van het wegvallen van het PAS kunnen niet alleen bij individuele ondernemers worden neergelegd. De overheid heeft hiervoor al enige tijd een schadeloket ingericht. Of dit voldoende helpt, is nog niet duidelijk. Dat hangt sterk af van hoe de individuele aanvragen worden beoordeeld.

Een structurele oplossing blijft nodig
Een schadevergoeding is uiteindelijk geen oplossing voor PAS-melders die hun bedrijf willen voortzetten. Zij willen dat hun situatie wordt hersteld en dat hun bedrijfsactiviteiten weer legaal worden. Het beleid moet toekomstbestendig worden voor de agrarische ondernemer.

LTO benadrukt dat PAS-melders niet langdurig in onzekerheid kunnen blijven. Zoals het Hof ook aangeeft, is het aan de wetgever om regels te maken die de PAS-melders legaliseren. De uitspraak maakt duidelijk dat de rechter het stikstofprobleem niet kan oplossen. De verantwoordelijkheid ligt bij de politiek.

LTO Nederland heeft tijdens een deskundigenbijeenkomst in de Eerste Kamer aandacht gevraagd voor een uitvoerbare en realistische invulling van de klimaatopgave voor de land- en tuinbouw. De sector wil bijdragen aan de nationale en Europese klimaatdoelen, maar benadrukt dat daarvoor duidelijke randvoorwaarden nodig zijn.

In de land- en tuinbouw gaat het grotendeels om biogene emissies, zoals methaan en lachgas, die onderdeel zijn van natuurlijke kringlopen. Dat vraagt om gerichte maatregelen en maatwerk op bedrijfsniveau. Werken aan emissiereductie, klimaatadaptatie en vastlegging van koolstof in bodems is mogelijk, maar de effecten verschillen sterk per bedrijf en per maatregel. Specifiek klimaatbeleid voor de land- en tuinbouw met verschillende routes is daarom effectiever dan een uniforme aanpak.

Tijdens de bijeenkomst pleitte LTO voor een aanpak die boeren en tuinders de zekerheid geeft om te investeren. Dat betekent: langjarige duidelijkheid richting 2040 en 2050, structurele samenwerking tussen overheid en sector en toegang tot middelen om bewezen maatregelen op te schalen. Zonder een stabiel beleidskader en investeringszekerheid blijven verduurzamingsmaatregelen beperkt tot koplopers. Waar sectoren als industrie, mobiliteit en gebouwde omgeving gerichte verduurzamingsprogramma’s benutten, ondersteund met middelen uit het klimaatfonds, is dat er voor de agrarische sector (nog) niet.

LTO ziet de bijeenkomst als een belangrijke stap in de verdere uitwerking van klimaatbeleid voor de land- en tuinbouw. De sector roept al geruime tijd het kabinet op om hierover in gesprek te gaan. Met duidelijke doelen, samenwerking en passende ondersteuning kan de sector een volwaardige en effectieve bijdrage leveren aan de landelijke en internationale klimaatopgave.

Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) publiceerde recent de notitie Werken aan transformatie: reflectie op het Nationaal Programma Landelijk Gebied (NPLG).
PBL blikt terug op het NPLG: een programma dat bedoeld was om natuur, water, klimaat en landbouw integraal aan te pakken, maar werd beëindigd voordat uitvoering startte.
In de reflectie analyseert PBL waarom de aanpak vastliep en wijst het op structurele spanningen in de overheidssturing van complexe opgaven in het landelijk gebied.

LTO waardeert deze reflectie. Het rapport maakt duidelijk dat de ambitie van integraal en gebiedsgericht werken botste met een overheid die sectoraal is georganiseerd en per beleidsdossier juridisch moet verantwoorden.
Ook laat PBL zien hoe een lerende, adaptieve aanpak moeilijk te combineren was met juridische en politieke afrekenbaarheid. Tegelijkertijd blijft het rapport volgens LTO terughoudend op een cruciaal punt. PBL beschrijft uitgebreid hoe het NPLG bestuurlijk vastliep, maar trekt nauwelijks conclusies over de juridische basis van het programma.
Juist daar ligt volgens LTO de kern van het probleem.

De praktijk van het NPLG liet zien dat natuur- en waterdoelen juridisch hard zijn verankerd, terwijl landbouwdoelen dat niet zijn.
Europese verplichtingen voor natuur en water werken direct door in vergunningverlening en handhaving. Voor landbouw ontbreekt die juridische borging, waardoor landbouw in integrale afwegingen structureel de flexibele factor wordt.
Dat ondermijnt de gelijkwaardigheid die nodig is voor gebiedsgericht beleid.

Deze analyse is extra relevant nu het nieuwe coalitieakkoord opnieuw inzet op een brede aanpak van het landelijk gebied, met doelsturing, gebiedsgericht werken en aanzienlijke budgetten.
Tegelijkertijd bevat het akkoord juridische voorbehouden, zoals “zo snel als mogelijk” en “zodra dat mogelijk is”, bijvoorbeeld bij het vervangen van de kritische depositiewaarde (KDW).

LTO maakt zich zorgen dat zonder fundamentele herstructurering van de juridische basis opnieuw wordt aangestuurd op een programmatische aanpak met dezelfde kwetsbaarheden als het NPLG.
Een nieuw programma heeft geen betekenis zolang het vergunningenstelsel niet daadwerkelijk werkbaar wordt en zolang de KDW, direct of indirect, normerend blijft in de vergunningverlening.

Daarom vraagt LTO nadrukkelijk aandacht voor rechtszekerheid voor ondernemers, een juridisch houdbaar en werkbaar stikstofstelsel, vrijwilligheid en juridische neutraliteit in gebiedsprocessen en het voorkomen van stapeling van verplichtingen uit verschillende beleidsdossiers.

De PBL-reflectie laat zien dat goede intenties en integrale ambities niet voldoende zijn.
Zonder stevig juridisch fundament blijft beleid voor het landelijk gebied kwetsbaar. LTO roept het kabinet op de lessen uit het NPLG serieus te nemen en eerst te zorgen voor rechtszekerheid.
Alleen dan kan gebiedsgericht beleid bijdragen aan natuurherstel én een toekomstbestendige landbouw.

LTO vindt het verheugend dat het nieuwe coalitieakkoord trots en vertrouwen uitstraalt in de innovatiekracht van de land- en tuinbouw, en in het vakmanschap van onze boeren en tuinders. Tegelijkertijd zullen de aangekondigde plannen in de komende jaren grote impact hebben op de agrarische sector. Dat blijkt uit het coalitieprogramma “Aan de slag: bouwen aan een beter Nederland” dat D66, CDA en VVD vandaag presenteerden. ‘Ondanks grote, openstaande punten legt het coalitieakkoord een basis die vertrouwen wekt,’ zegt LTO-voorzitter Ger Koopmans. Het nieuwe kabinet houdt vast aan doelsturing en benadrukt dat zij toekomstig beleid samen met boeren en tuinders vorm wil geven. ‘Heel terecht en cruciaal voor succes,’ benadrukt Koopmans: ‘Maak van boeren en tuinders je partner in plaats van je gespreksonderwerp. Die handschoen pakken we graag op!’

Investeer in vertrouwen
‘Juist in tijden van verandering is het cruciaal om te investeren in wederzijds vertrouwen,’ zegt LTO-voorzitter Ger Koopmans: ‘En na een decennium van wispelturig beleid is het ook écht noodzakelijk om dat serieus te nemen. Want de keuzes die de nieuwe coalitie maakt, zullen in de komende jaren grote effecten hebben voor onze boeren en tuinders. Juist daarom vind ik het positief dat de coalitiepartijen er nadrukkelijk voor kiezen om het beleid samen met boeren en tuinders vorm te geven. Zo kunnen we schouder aan schouder werken aan doelen op een manier die haalbaar en realistisch is, en die de sector écht toekomstperspectief biedt.’

Convenant gewasbeschermingsmiddelen
Het aangekondigde convenant gewasbeschermingsmiddelen is daarvan een goed voorbeeld. Koopmans: ‘Het produceren van gezond voedsel en mooi groen met steeds minder middelen is een breed gedeelde wens, maar het is ook topsport. En het is bij uitstek beleid dat niet achter een bureau gemaakt kan worden. Dus heel goed dat het kabinet dit samen met onze telers en tuinders op wil pakken!’

Van het stikstofslot
Om Nederland van het stikstofslot te halen kondigt de coalitie aan de kritische depositiewaarde (KDW) zo snel mogelijk uit de wet te willen halen en te vervangen door een juridisch houdbaar alternatief. Bij een gebleken geborgd reductiepakket wordt zo snel mogelijk een rekenkundige ondergrens ingevoerd. Voor de land- en tuinbouw geldt een reductieopgave van 42-46% in 2035 met een tussendoel in 2030. Deze reductiedoelen worden vertaald naar doelen per gebied en bedrijf. Wij gaan er van uit dat daarbij voortgebouwd wordt op het bouwstenendocument emissiereductie landbouw dat LTO eerder samen met NAJK, provincies, gemeenten en waterschappen opstelde.

Rijk moet regie nemen
LTO vindt het positief dat de Rijksoverheid meer regie wil nemen op het ruimtelijk domein. Voorkomen moet worden dat er te grote verschillen ontstaan tussen provincies bij de regionale uitwerking van landelijk beleid. ‘Uiteraard is maatwerk van groot belang,’ zegt Koopmans: ‘Regio’s verschillen van elkaar en dat moet tot uitdrukking komen in het beleid. Maar dat mag niet leiden tot bestuurlijke willekeur: een provinciegrens mag niet de meest bepalende factor zijn voor het toekomstperspectief van een boer of tuinder.’

Stapeling
Alle economische sectoren, inclusief de land- en tuinbouw, staan voor grote uitdagingen om Europese doelen voor natuur, milieu, water en klimaat te halen. Tegelijkertijd blijven nieuwe doelen vanuit Europa maar verder opstapelen. Het is van belang om deze opgaven in samenhang te blijven bezien. Terecht stelt het coalitieakkoord dat, bij het uitvoeren van de Natuurherstelverordening, een bredere afweging wordt gemaakt met andere belangen. LTO vindt het zorgwekkend dat het kabinet niet toezegt dat bij de implementatie van de nieuwe Natuurherstelverordening een impactanalyse wordt gemaakt voordat maatregelen doorgevoerd worden.

De boer aan het stuur
In het coalitieakkoord kondigt het nieuwe kabinet aan een zonering in te stellen rondom de meest stikstofgevoelige Natura2000-gebieden die nog niet onder de norm zitten, nieuw beleid om grondgebondenheid te versterken en bredere invoering van dierrechten. Het zijn voorbeelden van nieuwe plannen die grote gevolgen zullen hebben voor boeren en tuinders. Voor LTO is het randvoorwaardelijk dat dit beleid zo wordt vormgegeven dat de agrariër zelf aan het stuur staat – met respect voor zijn of haar vakmanschap – en in staat wordt gesteld om keuzes te maken die passen bij het karakter van het eigen bedrijf. Koopmans: ‘Wat een agrariër straks moet doen, moet hij ook kunnen doen: bedrijfsmatig, juridisch en financieel. Daar moeten de middelen uit het stikstoffonds van 20 miljard euro op focussen.

Dierwaardigheid
LTO vindt het positief dat de coalitie aangeeft het Convenant Dierwaardige Veehouderij, de autoriteit en de Algemene maatregel van bestuur (AMvB) in samenhang met elkaar te willen bezien. Maar we maken ons zorgen over het feit dat hiervoor geen financiële middelen worden gereserveerd.

Sociaaleconomisch domein
Het coalitieakkoord zet in op economische groei, investeringen en stabiliteit. Dat is ook voor de land- en tuinbouw van groot belang. Boeren en tuinders zijn ondernemers, vaak gezinsbedrijven en werkgevers, die keuzes maken voor de lange termijn. Voor LTO is het daarom belangrijk dat de uitwerking van het beleid bijdraagt aan een gezond verdienvermogen, behoud van werkgelegenheid en continuïteit van bedrijven. LTO onderschrijft voorstellen van de coalitie om loondoorbetaling bij ziekte meer werkbaar te maken voor werkgevers, met name in het midden- en kleinbedrijf. Alleen met duidelijkheid en voorspelbaarheid kunnen ondernemers blijven investeren en hun bedrijf verder ontwikkelen. Samen met andere partijen in het sociaaleconomisch domein, zoals binnen de SER, zien we goede kansen voor afspraken die zorgen voor duidelijkheid en perspectief voor boeren en tuinders.

In de komende dagen bestuderen we het coalitieakkoord in detail.

De Europese Natuurherstelverordening (NHV) legt vergaande en bindende verplichtingen op voor natuurherstel. In de huidige uitwerking heeft deze verordening grote en ingrijpende gevolgen voor de Nederlandse land- en tuinbouw. Zonder scherpe keuzes dreigen verlies van landbouwgrond, forse beperkingen in de bedrijfsvoering en grote onzekerheid voor boeren. In deze infographic maakt LTO helder waar zij voor staat in de discussie over de Natuurherstelverordening. LTO laat zien welke verplichtingen de NHV met zich meebrengt, wat de impact is op landbouw en grondgebruik, en welke randvoorwaarden volgens LTO onmisbaar zijn om natuurherstel uitvoerbaar en verantwoord te maken.

De infographic benadrukt dat LTO natuurherstel ondersteunt, maar alleen onder duidelijke voorwaarden: geen nationale koppen bovenop Europese verplichtingen, geen gedwongen bedrijfsbeëindiging, bescherming van landbouwgrond en een realistisch tijdpad met ruimte voor bijsturing. Vrijwillige inspanningen van boeren, zoals agrarisch natuur- en landschapsbeheer, moeten volwaardig meetellen voor de doelen. Tegelijk is een stevig, juridisch geborgd compensatie- en transitiekader noodzakelijk voor bedrijven die worden geraakt.

Met deze infographic onderstreept LTO haar kernboodschap: natuurherstel kan alleen slagen als boeren perspectief houden, beleid uitvoerbaar blijft en keuzes samen met de sector en per gebied worden gemaakt. Alleen zo ontstaat draagvlak en kan Nederland voldoen aan Europese verplichtingen zonder de landbouw en voedselvoorziening onder druk te zetten.

Bekijk de inforgraphic hier

Een brede coalitie van organisaties uit landbouw, visserij, jacht en recreatie waarschuwt voor de stapeling van natuurplannen en doelensystemen in Nederland. Volgens hen dreigt hiermee een herhaling van de fouten uit het stikstof- en Natura 2000-dossiers. In een gezamenlijke brief aan staatssecretaris Rummenie roepen zij het kabinet op om nu te kiezen voor duidelijke doelen, samenhang en uitvoerbaarheid. Daarmee willen zij voorkomen dat opnieuw onuitvoerbaar en juridisch kwetsbaar beleid ontstaat.

Tijdens een informatiebijeenkomst over de Europese Natuurherstelverordening (NHV) georganiseerd door het ministerie van LVVN gehouden in oktober te Utrecht werd duidelijk dat fundamentele keuzes ontbreken. Sectoren die dagelijks werken met land en water krijgen te maken met nieuwe verplichtingen. Tegelijk blijft onduidelijk wat ‘natuurherstel’ precies betekent. Ook is niet helder hoe doelen worden vastgesteld en wat de gevolgen zijn voor vergunningverlening, bedrijfsvoering en bestaand gebruik.

De sectoren herkennen hierin een patroon dat eerder zichtbaar was bij de aanpak van stikstof en Natura 2000: ambitieuze doelen zonder heldere afbakening, onvoldoende samenhang met bestaand beleid en een onderschatting van de gevolgen voor uitvoering en vergunningverlening. Het resultaat was jarenlange onzekerheid, stilgevallen investeringen en een golf aan juridische procedures. Volgens de betrokken organisaties dreigt het natuurbeleid in Nederland langs hetzelfde pad te worden ingevoerd.

De combinatie van de NHV, de Vogel- en Habitatrichtlijn, de nieuwe Natuurdoelanalyses, de actualisatie van Natura 2000-doelen, mariene gebiedsplannen, beheerplannen van terreinbeheerders en diverse beleidsagenda’s creëert een systeem dat bestuurlijk onduidelijk, ecologisch onzeker en juridisch risicovol is. Hierdoor neemt de stapeling van regels toe en groeit het risico op tegenstrijdige verplichtingen en verdere juridisering. Sectoren waarschuwen dat beleid zo steeds verder losraakt van de uitvoeringspraktijk.

Daarnaast leidt het tot een verdere inperking van de beschikbare ruimte voor land- en watergebruik, terwijl het ecologisch effect van veel voorgestelde maatregelen onvoldoende is onderbouwd. Dit raakt direct landbouw, visserij, jacht en recreatie, maar ook investeringszekerheid, onderhoud van het landschap en de leefbaarheid van het landelijk gebied. De ervaringen met het stikstof- en Natura 2000-beleid laten zien dat vage doelen en een pas later uitgewerkte uitvoering leiden tot vastlopende processen.
Als het kabinet deze lessen nu niet toepast, dreigt opnieuw een vergelijkbare impasse te ontstaan.

De brede sectoren delen dezelfde zorgen. Dit heeft geleid tot een gezamenlijke brief aan de staatssecretaris, met drie dringende oproepen:

1. Neem regie en voorkom herhaling van beleidsstapeling
   Maak expliciet hoe de Natuurherstelverordening zich verhoudt tot bestaand natuurbeleid en voorkom dat dezelfde gebieden, activiteiten en sectoren opnieuw worden geconfronteerd met overlappende en tegenstrijdige verplichtingen.
2. Leer van stikstof en Natura 2000: kies voor heldere, haalbare doelen
   Definieer wat ‘herstel’ betekent, welke ecologische effecten daadwerkelijk worden nagestreefd en hoe deze worden gemeten. Alleen concrete en realistische doelen voorkomen juridische onzekerheid en beleidsstilstand.
3. Zet uitvoerbaarheid centraal, niet achteraf repareren
   Betrek de praktijk vooraf bij de uitwerking. Beleidsambities die niet uitvoerbaar zijn, leiden – zoals eerder is gebleken – tot verlies aan draagvlak, stilvallende vergunningverlening en vertraging van natuurdoelen.

De sectoren roepen de staatssecretaris op om het natuurbeleid te herijken en expliciet de lessen uit het stikstof- en Natura 2000-dossier toe te passen. Zonder die koerswijziging dreigt opnieuw een langdurig beleidsdossier waarin natuur, economie en samenleving allemaal verliezen.

Initiatiefnemers
Aan het initiatief nemen deel: LTO, Agractie Nederland, NAV, de Nederlandse Vissersbond (namens de gezamenlijke visserijorganisaties), de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging, HISWA-RECRON en de FNRS. De brede samenstelling benadrukt dat de zorgen sectoroverstijgend zijn en niet op zichzelf staan.

Na zeven jaar stopt Hans Van den Heuvel als algemeen directeur van LTO Nederland. Het LTO-bestuur kijkt met meer dan grote waardering terug op een belangrijke periode, waarin Van den Heuvel een onmisbare bijdrage heeft geleverd aan de professionalisering van de werkorganisatie en aan het mede-vormgeven van LTO als impactvolle en relevante belangenbehartiger voor boeren en tuinders in Nederland. Per 1 april start Van den Heuvel als voorzitter van CNV.

LTO-voorzitter Ger Koopmans: ‘Met zijn grote dossierkennis, analytische scherpte en doortastende optreden heeft Hans de voorbije jaren een enorme bijdrage geleverd aan de agrarische belangenbehartiging door LTO. Intrinsiek gedreven, met het hem kenmerkende gevoel voor humor en oog voor de goede samenwerking. Daarmee heeft Hans in belangrijke mate bijgedragen aan versterking van de gezamenlijkheid, binnen de land- en tuinbouw en daarbuiten.’

Hans Van den Heuvel: ‘De voorbije zeven jaar heb ik LTO, zowel de werkorganisatie als de bestuurlijke organisatie en gelieerde sectororganisaties, leren kennen als een domein waar met passie en bezieling gewerkt wordt voor de belangen van boeren en tuinders. Ook nu zijn de uitdagingen groot, maar de organisatie staat er goed voor. Ik zie er naar uit om, vanuit mijn nieuwe rol, samen te blijven werken in de Nederlandse polder.’

LTO-bestuursleden Dirk Bruins, Wim Bens en Thijs Rompelberg vallen Koopmans bij: ‘Hans heeft zich de voorbije jaren op indrukwekkende wijze ingezet voor de land- en tuinbouw. Altijd met het doel om resultaten voor onze sector te realiseren en daarbij de samenwerking en verbinding zoekend met andere organisaties en maatschappelijke sectoren. Met zijn plezierige persoonlijkheid en creatieve denkwijze wist Hans steeds belangen te combineren, denkend in oplossingen in plaats van problemen. Als bestuur nemen we afscheid van een bekwame directeur én van een gewaardeerde strategische gesprekspartner. We zijn Hans dankbaar voor alle inzet, en wensen hem succes in zijn volgende stap. En we feliciteren CNV met de bekwame voorzitter die ze met hem in huis halen.’

Vandaag presenteerden informateur Sybrand Buma en fractieleiders Rob Jetten (D66) en Henri Bontenbal (CDA) het tussenverslag “Samen aan de slag voor een sterker Nederland”. LTO zal het verslag de komende dagen nauwgezet bestuderen. Bij eerste lezing zien we veel waardevolle voorstellen die een goede basis bieden voor verdere uitwerking. We herkennen oplossingen die LTO de voorbije tijd heeft aangedragen. Tegelijkertijd zien we ook voorstellen die vragen en, in een enkel geval, zorgen oproepen. We hopen dat het verslag niet alleen een ‘uitgestoken hand’ is naar andere politieke partijen voor verdere uitwerking, maar ook naar maatschappelijke organisaties. Vanuit LTO werken we daar graag aan mee.

Stikstof
De voorgestelde stikstofaanpak biedt een goede basis voor verdere uitwerking. We herkennen belangrijke elementen uit de Bouwsteen emissiereductie die LTO en NAJK samen met IPO, VNG en UvW heeft opgesteld. Zoals een wettelijk vastgesteld stikstofdoel voor 2035 met een tussendoel in 2030, en vervanging van de KDW. Het is goed dat in de verdere stikstofaanpak meer aandacht wordt gegeven aan het meten en monitoren van de feitelijke staat van de natuur. Een gebiedsgerichte aanpak focust terecht op de meest urgente gebieden, maar dit moet beperkt worden tot twee tot vijf drukgebieden zoals is voorgesteld in de Bouwsteen die we met IPO en andere partijen opstelden. Een dergelijke aanpak leent zich niet voor verbreding naar alle Natura2000-gebieden. LTO is verheugd over het belang dat de opstellers hechten aan doelsturing, waarbij boeren zelf bepalen hoe zij de gestelde reductiedoelen waarmaken. De inzet op groen gas en groene waterstof kan waardevol zijn in relatie tussen mestverwerking en -vergisting.

Zeer zorgwekkend is wat ons betreft de voorgestelde volgordelijkheid waarbij ruimte voor nieuwe vergunningen pas wordt vrijgegeven nadat er ‘voldoende stikstof is gereduceerd’. Kern uit de Bouwsteen emissiereductie is bij uitstek het vertrekpunt dat emissiereductie én vergunningverlening twee kanten van dezelfde medaille zijn die gelijktijdig geïmplementeerd moeten worden. Juist daarmee komen we uit de huidige impasse: boeren en tuinders kunnen niet investeren in emissiebeperkende maatregelen omdat zij daarvoor geen vergunning krijgen. De noodzaak van gelijktijdige inzet op aanpassing van de wet zodat vergunningverlening mogelijk wordt én geborgde emissiereductie is juridisch stevig onderbouwd in het zogenaamde Houthoff-rapport. Om het emissiedoel voor 2035 te kunnen halen is het randvoorwaardelijk dat dit wordt vastgesteld in een spoedwet die uiterlijk 1 juli 2026 van kracht wordt.

Plantaardige sectoren
LTO gaat graag met de opstellers in gesprek over het aangekondigde convenant gewasbeschermingsmiddelen. De inzet op geïntegreerde gewasbescherming en nieuwe CRISPR-Cas veredelingstechnieken bieden goede kansen om verdere stappen te blijven zetten op verduurzaming van plantaardige teelten. Het is goed dat partijen inzetten op versnelde toelating van groene gewasbeschermingsmiddelen. Tegelijkertijd is het cruciaal om in een dergelijk convenant te bewaken dat er geen nationale koppen worden doorgevoerd waardoor Nederlandse telers en tuinders in hun concurrentiepositie benadeeld worden ten opzichte van Europese lidstaten waarvoor die beperkingen niet gelden. Om het verdienvermogen en de concurrentiepositie van de agrarische sector op peil te houden, moet een volgend kabinet ook werken aan het stimuleren van arbeidsbesparende technologie.

Dierlijke sectoren
Een belangrijk onderwerp dat in het tussenverslag niet aan de orde komt, is dierwaardigheid. Om verdere stappen te zetten op dierwaardigheid verdient de inzet op gunstige randvoorwaarden prioriteit. Het uitbreiden van het stelsel van dierrechten naar alle landbouwhuisdieren is een precair proces dat grote economische gevolgen kan hebben. Consequenties van deze aanpak kunnen sterk verschillend uitwerken voor verschillende dierlijke sectoren. Dit voorstel vereist grote zorgvuldigheid in de nadere uitwerking.

Het voorstel om dier- en fosfaatrechten af te romen bij buitenfamiliale overdracht, komt enkele dagen nadat minister Wiersma heeft aangekondigd om de bestaande afroming per 1 december te beëindigen. Daarmee zou dit voornemen een wrang voorbeeld zijn van de beleidsmatige wispelturigheid waar agrarische ondernemers juist onder gebukt gaan. We gaan er daarbij vanuit dat de recent gemaakte afspraken worden nagekomen, en zullen dat ook bewaken.

Agrarische sector
Het is verheugend dat het verslag de grote maatschappelijke en economische waarde van de Nederlandse land- en tuinbouw erkent, en het belang van een robuust voedselsysteem. Terecht benadrukt het verslag dat de uitvoeringskracht in de sector versterkt moet worden. De opstellers spreken uit in overleg met sectorpartijen verder vorm te willen geven aan hoe dit doelmatig en effectief bereikt kan worden. Vanuit LTO werken we graag samen aan de vormgeving van deze ‘productschappen 2.0’.

In 2025 zijn 22 GLB-pilots afgerond die in opdracht van het ministerie van LVVN innovatieve maatregelen en werkwijzen voor het GLB hebben ontwikkeld en getest. Deze pilots leverden een rijke oogst op aan lessen en aanbevelingen voor een toekomstbestendige landbouw. BoerenNatuur en LTO Nederland publiceren vandaag de handreiking ‘Van pilots naar beleid en praktijk’ met aanbevelingen om beleid en pilots beter met elkaar te verbinden, zodat met de pilots meer impact kan worden gerealiseerd. Eén van de belangrijke conclusies, is dat met de handreiking in de hand, wederzijdse verwachtingen en doelen scherp gemaakt kunnen worden. Ook verschijnt een overzicht met alle inhoudelijke beleidsaanbevelingen uit de pilots.

Handreiking voor toekomstige pilotregelingen

De handreiking ‘Van pilots naar beleid en praktijk’ is gebaseerd op gesprekken met pilots en andere betrokkenen. De handreiking biedt reflecties en praktische adviezen om toekomstige pilots meer impact te laten maken, zoals:

• organiseer een structurele uitwisseling tussen beleid en pilots vanaf de start;
• werk in thema-clusters met een duidelijke procesregie;
• zorg voor een zorgvuldige borging en opschaling van lessen in beleid en praktijk door actief kennis te delen tussen pilots en beleid, versnellen we innovatie en maken we oplossingen breder toepasbaar.

BoerenNatuur, LTO Nederland en de betrokkenen bij de pilots roepen op om de lessen uit de handreiking te benutten bij toekomstige pilotregelingen. Thijs Rompelberg (LTO Nederland): “Pilots zijn waardevol om input te leveren voor beleid. Denk wel vooraf beter na over het doel en de vragen waar het ministerie echt iets mee wil, dan doen we de juiste dingen.” Marije Klever (BoerenNatuur) beaamt dat: “En zorg voor meer contact met het ministerie, aan het begin, tijdens en na afloop van de pilots. Want uitwisseling zorgt voor betere oplossingen en voor snellere effecten op beleid.”

Lees hier de volledige handreiking

Beleidsaanbevelingen uit de praktijk

De pilots onderzochten hoe het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) kan worden verbeterd en kan bijdragen aan thema’s als veenweidebeheer, kringlooplandbouw en biodiversiteit. Er zijn uiteenlopende inzichten en ervaringen opgedaan, te vinden in de afzonderlijke rapportages. De rode draden van de aanbevelingen zijn:

• Zorg voor stabiel langetermijnbeleid, zodat ondernemers durven investeren.
• Maak de transitie financieel haalbaar, met ruimte voor stapeling en tijdelijke ondersteuning.
• Vereenvoudig het beleidsinstrumentarium, zodat verduurzaming sneller gaat.
• Werk toe naar doelsturing in plaats van middelsturing.
• Stel mens, ondernemer en gebied centraal, met maatwerk en lokaal eigenaarschap.

BoerenNatuur, LTO Nederland en de betrokkenen bij de pilots roepen op om de uitkomsten uit de pilots te delen met de mensen en organisaties die het betreft.

Meer over de inhoudelijke inzichten en aanbevelingen

Beide rapportages zijn te downloaden via:
https://boerennatuur.nl/project/toekomstbestendige-landbouw-nieuw-glb/