Het voorjaar van 2026 verloopt in Nederland tot nu toe opvallend droog en zonnig.  Waar terrasliefhebbers in hun handen wrijven bij deze weersomstandigheden, is dit voor boeren en tuinders een ander verhaal. Sinds begin maart is er duidelijk minder neerslag gevallen dan gebruikelijk, en in sommige regio’s is april zelfs vrijwel geheel droog gebleven.
Vaak in combinatie met een schrale wind. Dat baart zorgen, omdat bodem en grondwater zich nog altijd niet volledig hebben hersteld van de droogte in 2025. Het groeiseizoen begint daarmee met een achterstand in beschikbare vochtreserves. LTO volgt de ontwikkelingen nauwgezet en monitort de situatie, in overleg met departementen en waterbeheerders van dag tot dag.

Weinig uitzicht op regen
Ook de vooruitzichten bieden vooralsnog weinig verlichting. Ondanks de voorspelde neerslag later deze week, blijven hogedrukgebieden het weerbeeld domineren. Dit betekent veel ruimte voor de zon wat verdamping versnelt en weinig neerslag. Hierdoor droogt de bodem verder uit en neemt de behoefte aan beregening al vroeg in het seizoen toe.
Hoewel het nu nog onzeker is, wijzen wel de eerste signalen voor de zomer in de richting van een mogelijk warmere en drogere periode. Dat doet denken aan eerdere droge jaren, waarin langdurige warmte en droogte de landbouw zwaar onder druk zetten. Vooral als ook in mei en juni onvoldoende neerslag valt, kan de situatie verder verslechteren.
De gevolgen hiervan zijn in de praktijk nu al merkbaar. In de akkerbouw hebben gewassen zoals uien en bieten moeite met kieming en een gelijkmatige opkomst door het gebrek aan vocht. Dit kan leiden tot een groeiachterstand en uiteindelijk lagere opbrengsten. Tegelijkertijd neemt in alle teelten de waterbehoefte toe en ontstaan extra risico’s, zoals zoutschade in kustgebieden en problemen met de opname van voedingsstoffen.
De snelle uitdroging van de bovenste bodemlagen en de al relatief lage grondwaterstanden versterken deze problematiek. Er is minder aanvoer van vocht vanuit diepere lagen, terwijl in sommige gebieden de kans groeit op beperkingen voor beregening, zoals onttrekkingsverboden. Enkele waterschappen hebben al onttrekkingsverboden ingesteld

Aanpassing en monitoring
Boeren en tuinders proberen zich zo goed mogelijk aan te passen aan de omstandigheden. Waar mogelijk wordt water langer vastgehouden in sloten en watergangen en wordt er vaker beregend. Daarnaast neemt het gebruik van druppelirrigatie en teeltondersteunende systemen toe, om het beschikbare water efficiënter in te zetten. Ook blijft er aandacht voor verbetering van de bodemstructuur, zodat vocht beter wordt vastgehouden. Op dit moment is het nog te vroeg om mogelijke consequenties voor consumenten te trekken. Het verdere verloop van het weer is onzeker en veel gewassen staan nog te kort op het veld om de impact op opbrengst en kwaliteit goed te kunnen inschatten.
LTO volgt de ontwikkelingen nauwgezet en monitort de situatie van dag tot dag. In overleg met departementen en waterbeheerders wordt de positie van de landbouw continu onder de aandacht gebracht, met name als het gaat om het beheer van het hoofdwatersysteem en de regionale vertakkingen. Bij aanhoudende droogte zal LTO deze inzet verder intensiveren.

Het EU-voorstel voor een handelsverdrag met Australië heeft beperkte invloed op de handel in land- en tuinbouwproducten. De Nederlandse-Australische handel in land- en tuinbouwproducten is relatief klein, zeker in vergelijking met landen als Brazilië. Het belang is strategisch in tijden van groeiend protectionisme en de handelstarieven van Trump.

Het voordeel voor de Nederlandse land- en tuinbouw schuilt vooral in betere uitzichten voor deelname aan het verbond van 11 landen ronde de Stille Oceaan, het CPTPP (Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership). Hier zijn elf landen bij aangesloten: Australië, Brunei, Canada, Chili, Japan, Maleisië, Mexico, Nieuw Zeeland, Peru, Singapore, het Verenigd Koninkrijk en Vietnam. De EU and CPTPP werken al samen bij het doen van voorstellen voor hervorming van de wereldhandelsorganisatie, zoals deze week in Kameroen op de ministeriële WTO-vergadering.

Export is belangrijk
De Nederlandse land- en tuinbouw is afhankelijk van internationale markten. Volgens cijfers van CBL en Wageningen Universiteit heeft Nederland in 2025 voor 137,5 miljard euro aan land- en tuinbouwproducten uitgevoerd. De Nederlandse economie heeft in 2024 naar schatting afgerond 49,1 miljard euro verdiend aan de export van land- en tuinbouwproducten, waarvan 42,5 miljard euro dankzij de export van Nederlandse makelij. Nederland importeerde in 2025 voor 95,1 miljard euro aan land- en tuinbouwproducten, zoals cacao, koffie, thee, soja, palmolie en tropisch fruit.

Globaal blijft 40% van wat boeren en tuinders produceren in Nederland; 40% gaat naar de rest van de EU en 20% gaat naar derde landen. Per product verschilt dit aanzienlijk; bijvoorbeeld 90% van onze pootaardappelen, snijbloemen en uien gaan de grens over.

Om deze reden is LTO Nederland in principe vóór het wegnemen van onnodige handelsbelemmeringen om zo de handel in onze kwaliteitsproducten te bevorderen, mits er voldoende bescherming wordt geboden aan de kwetsbare deelsectoren. In elk handelsakkoord zijn offensieve en defensieve belangen te identificeren. De inzet van LTO Nederland is er op gericht deze belangen zo goed mogelijk in kaart te brengen en over het voetlicht te brengen bij de onderhandelaars van de verdragen

Australië
De topproducten die de EU naar Australië exporteert zijn graanproducten zoals pasta (€ 573 miljoen in 2024), fruit- en groentebereidingen (€ 443 miljoen) en varkensvlees (€ 334 miljoen). Ook wijn, bier, chocolade en zuivelproducten, zoals kaas, staan in de top tien. Nederland exporteert jaarlijks ook 50 miljoen bloembollen. Momenteel betaalt de EU op deze producten een invoertarief tussen de vier en 11%. Met het handelsakkoord zouden deze tarieven naar nul herleid worden.

In ruil zal ook de EU de invoertarieven op een aantal Australische landbouwproducten laten vallen, met uitzondering van enkele gevoelige producten zoals rundvlees en suiker. De EU importeert uit Australië voornamelijk oliehoudende zaden en eiwitgewassen (€1,1 miljard in 2024), wijn (€ 161 miljoen), rund- en kalfsvlees (€96 miljoen) en andere dierlijke producten (€ 222 miljoen). De Australische tarief-vrije export van rundvlees en lamsvlees wordt beperkt tot respectievelijk 35.000 en 25.000 ton per jaar. Voor suiker wordt de deur geopend voor een hoeveelheid van 35.000 ton rechtenvrije ruwe rietsuiker. In het productiejaar 2023-2024 exporteerde Australië daarvan twee ton naar de EU.

Voor land en tuinbouwproducten als geheel heeft de EU nu een positieve handelsbalans met Australië, ter waarde van 2,3 miljard euro in 2024. Zo exporteerden we voor 4,2 miljard euro en importeerden voor 1,9 miljard euro.

Vervolg
Het gaat nog om een voorstel. De nieuwe handelsmaatregelen gaan nu dus nog niet in werking treden. Eerst moeten de 27 EU-lidstaten in de Raad en het Europees Parlement de deal nog goedkeuren. De tekst moet bovendien ook nog groen licht krijgen bij de Australische parlementsleden.

De Tweede Kamer heeft gisteren gestemd over de moties en amendementen bij de begrotingsbehandeling van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur van 10 en 19 maart. Daarmee markeert deze behandeling het eerste grote optreden van minister Jaimi van Essen en staatssecretaris Silvio Erkens. Tijdens het debat kwam een breed scala aan thema’s aan bod die direct raken aan de agrarische sector, waaronder stikstof, doelsturing, vergunningverlening, waterkwaliteit, mestvergisting, gewasbescherming, dierwaardige veehouderij en de wolf.

LTO Nederland ziet in een aantal aangenomen voorstellen belangrijke aanknopingspunten voor de verdere ontwikkeling van beleid:

• Het amendement van André Flach (SGP) maakt het mogelijk om in 2026 €1 miljoen te investeren in een vervolg op het praktijkprogramma plantgezondheid. Dit biedt perspectief voor blijvende inzet op praktijkonderzoek en ondersteuning van telers binnen het Uitvoeringsprogramma Toekomstvisie Gewasbescherming 2030.
• De motie van Renate den Hollander (VVD), mede ingediend door onder meer SGP, ChristenUnie, JA21 en CDA, vraagt om onderzoek naar fiscale maatregelen die de liquiditeitspositie van agrarische ondernemers kunnen versterken. Dit is van belang om noodzakelijke investeringen in onder andere emissiereductie, duurzaamheid en dierenwelzijn mogelijk te maken.
• De minister heeft toegezegd, op verzoek van SGP en BBB, in overleg te treden met de minister van Binnenlandse Zaken over de impact van de Wet open overheid (Woo) op agrarisch ondernemers. LTO Nederland vindt het essentieel dat de bescherming van persoonlijke gegevens van boeren wordt gewaarborgd.
• De motie van GroenLinks-PvdA om te komen tot een versnellingsplan voor de biologische landbouw, inclusief het verlagen van kosten voor Skal-certificering en controle, kan bijdragen aan een haalbare ontwikkeling van de biologische sector richting 2030. Daarnaast het amendement van GroenLinks-PvdA waarin €1 miljoen voor de campagne 1001ha wordt gerealiseerd, waardoor het mogelijk wordt het aandeel kruidenrijk grasland verder op te schalen.
• De motie van JA21 benadrukt het belang van een evenwichtige benadering, waarbij natuur, landbouw en economie gelijkwaardig worden meegewogen in toekomstig natuurbeleid.

Hoewel de begroting niet veel nieuw beleid bevatte, ziet LTO Nederland dat met deze uitkomsten een goede basis is gelegd voor verdere beleidsontwikkeling en investeringen in de komende kabinetsperiode. Het is nu aan de minister en staatssecretaris om deze plannen concreet uit te werken, uiteraard samen met de sector.

Op 16 december 2025 heeft de Europese Commissie een omnibuspakket voor Food & Feed Safety gepresenteerd. De wetsvoorstellen in dit pakket met betrekking tot gewasbescherming hebben als doel om verduurzaming in de land- en tuinbouw te versnellen. Deze week heeft de Tweede Kamer een rondetafelgesprek over het pakket. Naar aanleiding van misverstanden die zijn ontstaan rond een aantal van de voorstellen in het pakket heeft de Europese Commissie een lijst met Vragen en Antwoorden gepubliceerd.

In de Europese Unie kan het tot wel tien jaar duren voordat een nieuw middel wordt toegelaten, terwijl dit in andere landen vaak binnen twee jaar mogelijk is. Dit betekent dat telers in de EU langer afhankelijk blijven van bestaande middelen dan soms noodzakelijk is, terwijl er al duurzamere alternatieven bestaan. Dit belemmert zowel de verduurzaming van gewasbescherming als het concurrentievermogen van Europese telers. Een modernisering van de toelatingsprocedure is daarom hard nodig, zoals ook eerder naar voren kwam in het rapport ‘Transitie zonder gereedschap’. Het standpunt van LTO Nederland over het Food & Feed omnibuspakket kunt u hier lezen.

Snellere beschikbaarheid van groene middelen centraal
Een belangrijk doel van het pakket is het versnellen van de toelating van biocontrolmiddelen: gewasbeschermingsmiddelen van natuurlijke oorsprong die vaak duurzamer zijn. Door een Europese definitie, verplichte prioritering van aanvragen, snellere beoordelingsprocedures en versterkte samenwerking tussen lidstaten moeten deze middelen sneller beschikbaar komen voor telers. Dit zijn belangrijke stappen voor de verduurzaming van gewasbescherming.

Handhaving strenge Europese toelatingsnormen
De Europese Commissie benadrukt in de lijst met vragen en antwoorden dat het pakket de strenge toelatingscriteria en het hoge beschermingsniveau voor mens en milieu handhaaft. Tegelijk beoogt het voorstel een wendbaarder en effectiever beoordelingssysteem voor werkzame stoffen, zodat nieuwe wetenschappelijke inzichten sneller worden meegenomen en beter kan worden ingespeeld op opkomende risico’s. In de huidige situatie worden alle stoffen op vaste momenten opnieuw beoordeeld, wat mede door beperkte capaciteit leidt tot aanzienlijke vertragingen in herbeoordelingen en noodgedwongen verlengingen van toelatingen. Ook het CTGB ziet meerwaarde in een gerichter systeem van herbeoordelingen, met de aanvullende randvoorwaarde dat dit gepaard gaat met een Europees systeem voor tijdige signalering van nieuwe risico’s en een verplicht werkprogramma van de Europese Commissie, een voorstel dat LTO ondersteunt.

Ruimere respijtperiode onder strenge voorwaarden
Het voorstel van de Europese Commissie bevat ook een verruiming van de maximale respijtperiode voor gewasbeschermingsmiddelen, van 18 naar 36 maanden. Deze periode geeft landen de mogelijkheid om het gebruik van bestaande voorraden van middelen waarvan de toelating niet is verlengd tijdelijk nog toe te laten. Een langere respijtperiode mag alleen worden toegepast als er geen directe risico’s zijn voor mens, dier en milieu en wanneer er geen redelijke alternatieven beschikbaar zijn voor telers. De langere respijtperiode moet voorkomen dat lidstaten vaker gebruik moeten maken van noodtoelatingen zoals nu vaak het geval is. Het blijft daarbij aan lidstaten zelf om te besluiten of en hoelang een respijtperiode wordt toegekend. In Nederland ligt deze afweging bij het CTGB, dat hierbij ook de risico’s voor mens, dier en milieu meeweegt.

Uitzondering alleen bij acute noodsituaties en niet voor schadelijke stoffen
De mogelijkheid om werkzame stoffen tijdelijk toe te laten blijft strikt beperkt tot situaties waarin sprake is van een ernstig gevaar voor de plantgezondheid en -productie waarbij geen redelijke alternatieven beschikbaar zijn. Deze uitzondering geldt niet voor stoffen met de meest ernstige risico’s en toelating is altijd tijdelijk (maximaal vijf jaar), met verplichte risicobeperkende maatregelen en vastgestelde residulimieten. Deze mogelijkheid bestaat nu al, en de voorgestelde wijzigingen zijn vooral bedoeld om deze te verduidelijken en administratieve lasten te verminderen, zonder afbreuk te doen aan het beschermingsniveau voor mens, dier en milieu.

Verduurzaming teeltsystemen betekent meer dan snellere toelating groene middelen
LTO Nederland benadrukt in aanloop naar het rondetafelgesprek dat groene middelen één van de bouwstenen zijn voor een duurzame land- en tuinbouw. De land- en tuinbouw kent vele uitvoeringsvormen of transitiepaden, van hoog-intensief, biologisch, natuur inclusief, multifunctionele landbouw, zoals beschreven in de toekomstvisie van LTO Nederland. LTO pleit daarbij om naast het omnibuspakket aanvullende stappen te nemen:

1. Ondersteuning van onderzoek en implementatie van de verschillende vormen van geïntegreerde gewasbescherming met als onderdeel groene middelen. Dit onderzoek staat nu nog in de kinderschoenen en biedt onvoldoende handvatten voor boeren en tuinders voor het zetten van stappen;
2. Een belangrijke voorwaarde om deze stappen te kunnen zetten is dat de ketenpartijen (van handelaar tot en met de retail) de inzet van boeren en tuinders waardeert en dus ook structureel financieel beloont. Ketenpartijen hebben dus een sleutelrol in de verduurzaming en het ondersteunen van de verschillende transitiepaden. Een transitie in de gehele keten vraagt meer dan alleen de inzet van boeren en tuinders, iedereen moet in beweging komen.

Meer informatie over het Food & Feed Omnibuspakket:

• Voorstel van de Europese Commissie: https://food.ec.europa.eu/horizontal-topics/simplification-legislation_en
• Algemene vragen en Antwoorden door de Europese Commissie: https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/qanda_25_3082
• Vragen en Antwoorden door de Europese Commissie in reactie op zorgen: https://food.ec.europa.eu/horizontal-topics/simplification-legislation/pesticides-and-mrls_en
• LTO position paper over het Food & Feed Omnibuspakket: https://www.lto.nl/wp-content/uploads/2026/03/Omnibus-voorstel-gewasbescherming-draagt-bij-aan-verduurzaming-land-en-tuinbouw-1.pdf

Gewasbeschermingsmiddelen verliezen in Europa versneld hun toelating, terwijl daarvoor vaak nog geen groene alternatieven beschikbaar zijn. Voor de teelt van veel akkerbouwgewassen, groenten en fruit leidt dit tot een kwetsbare overgangsperiode. De Europese voedselproductie komt onder druk door teeltverliezen en resistentie tegen ziektes en plagen. Dit blijkt uit het gisteren verschenen rapport ‘Transitie zonder gereedschap’. LTO was betrokken bij de totstandkoming van het rapport. Tineke de Vries, voorzitter van LTO-vakgroep Akkerbouw benadrukt dat de analyse onderdeel uit moet maken van het op te stellen Convenant Gewasbescherming.

De ambitie om het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen verder af te blijven bouwen, wordt breed gedeeld. Plantaardige telers zetten daar stappen op en willen dat ook blijven doen. Ze stellen dan ook nadrukkelijk dat het probleem niet ligt in de ambitie om teelten te verduurzamen. Er leven wel grote zorgen over het tempo waarin dit gebeurt. Hidde Boersma, auteur van het rapport: “oude middelen verdwijnen sneller dan nieuwe middelen op de markt komen. Zolang groene alternatieven er nog niet zijn, neemt het risico in het veld toe”.

Overgangsmaatregelen noodzakelijk
In de Europese Unie wordt gewerkt aan versnelling van de toelating voor groene middelen, maar dit gaat te traag voor de dagelijkse praktijk van boeren en telers. Zonder overgangsmaatregelen dreigt verplaatsing van productie naar regio’s met ruimere, minder duurzame regels. Dat ondermijnt zowel het verdienvermogen van Europese telers als de duurzaamheidsdoelen zelf.

Eerlijke verdeling van risico’s
Het rapport toont hoe resistentie in het gewas sneller ontstaat en ziektedruk toeneemt doordat boeren en telers noodgedwongen vaker dezelfde middelen inzetten. Tegelijkertijd blijven keten- en markteisen onverminderd hoog, “Een eerlijke verdeling van de risico’s in de keten is noodzakelijk om de transitie naar minder chemie te maken”, stelt Tineke de Vries. Teeltrisico’s zorgen er nu al voor dat ondernemers meer terughoudend zijn om gewassen als kool, zachtfruit of pootaardappelen op te nemen in het teeltplan.

Het rapport benadrukt dat verduurzaming wel degelijk mogelijk is als de randvoorwaarden daarvoor op orde zijn. Zo wordt bijvoorbeeld ingegaan op de pilot ‘100% Groen Geteeld’. Hier leiden intensieve begeleiding, risicodeling én de mogelijkheid om in uiterste gevallen chemische gewasbeschermingsmiddelen in te kunnen zetten, tot 70% minder inzet van middelen.

Download hier het rapport Transitie zonder gereedschap.

De Europese Commissie werkt aan een herziening van de richtlijn tegen oneerlijke handelspraktijken in de voedselketen (UTP-richtlijn). In dat kader organiseerde landbouwcommissaris Christophe Hansen afgelopen 6 maart een Implementation Dialogue met vertegenwoordigers uit verschillende lidstaten. Namens LTO en POV nam Hendrik Jan ten Cate, vakgroepbestuurder Akkerbouw, deel aan het gesprek.
Tijdens de bijeenkomst bracht LTO verschillende knelpunten onder de aandacht die akkerbouwers in de praktijk ervaren. Hoewel de richtlijn een belangrijke stap is geweest om oneerlijke handelspraktijken tegen te gaan, blijkt uit de praktijk dat er nog steeds situaties voorkomen waarin boeren en tuinders een zwakke positie hebben in contractonderhandelingen.

Prijsafspraken soms pas achteraf
In bepaalde sectoren, zoals de frietaardappelsector, worden producten wel gecontracteerd, maar wordt de uiteindelijke prijs (voor een deel van het gecontracteerde deel) pas tijdens het seizoen of zelfs achteraf bepaald. Bij een eenzijdige bekendmaking achteraf hebben telers vaak geen reële onderhandelingspositie meer. LTO pleit ervoor dat, wanneer een prijs niet vooraf vastligt, de uiteindelijke prijs altijd tot stand moet komen via overleg met de teler of producentenorganisatie en niet eenzijdig door de afnemer kan worden vastgesteld.

Tussentijdse contractwijzigingen
Hoewel de richtlijn eenzijdige contractwijzigingen verbiedt, zien telers dat dit verbod soms wordt omzeild. Als voorbeeld werd de recente casus uit de aardappelsector genoemd, waarbij telers na de oogst werden gevraagd akkoord te gaan met strengere kwaliteitskortingen. LTO vindt dat de richtlijn nadrukkelijker moet vermelden dat contractwijzigingen niet onder druk of met dreiging van negatieve gevolgen mogen plaatsvinden en dat kwaliteitseisen niet achteraf kunnen worden aangescherpt nadat de oogst al heeft plaatsgevonden.

Productierisico’s liggen nu vooral bij de boer
Door strengere regelgeving en het wegvallen van bepaalde gewasbeschermingsmiddelen nemen risico’s in de teelt toe. Tegelijkertijd blijven afnemers vaak dezelfde cosmetische kwaliteitseisen hanteren, of worden deze zelfs aangescherpt wanneer het aanbod groot is. LTO vindt dat contracten meer aandacht moeten besteden aan het delen van risico’s in de keten, bijvoorbeeld door flexibiliteit in kwaliteitsnormen of afspraken over hoe wordt omgegaan met teeltrisico’s door extreme weersomstandigheden of veranderingen in middelenpakket.

Verschillen tussen lidstaten
Tot slot wees LTO op verschillen in de manier waarop lidstaten de richtlijn interpreteren en handhaven en pleit voor een harmonsatie in definities, implementatie en handhaving ter bevordering van het level-playing-field in de Europeese interne markt.

Kennisniveau van de toezichthouder schiet tekort
LTO en POV contacteren ook dat bij de behandeling van klachten het bij de toezichthouder, in dit geval de ACM, vaak aan specifieke kennis van de landbouwmarkten ontbreekt. Bijvoorbeeld: in de praktijk stuurt de afnemer vaak een ‘afrekening’ naar de levernacier in plaats van dat de leverancier een rekening stuurt. Dit verhindert snelle en adequat behandeling van klachten, en de uitspraak valt daardoor nogal eens in het voordeel uit van de grote afnemer. Dit terwijl de wetgeving bedoeld is om de kleine leverancier te beschermen tegen de macht van de grote afnemer.

Vervolg
De inbreng van LTO en POV is van belang omdat de Europese Commissie later in 2026 met een voorstel voor herziening van de wetgeving wil komen. De organisaties steunen de wetgeving maar constateren dat er nog het nodige verbeterd kan worden om de effectiviteit te vergroten.

Afgelopen maandag ontving paddenstoelenkweker en bestuurslid van de vakgroep Paddenstoelen Warmolt Boer Tweede Kamerlid Renate Den Hollander van de VVD op zijn bedrijf in Hoogeveen. Tijdens de kennismaking met de paddenstoelensector werd Den Hollander door Boer en vakgroepvoorzitter Tom van Wijk bijgepraat over o.a. champost, grondgebondenheid, de huisvesting van internationale werknemers en lonen in de sector.

Champost
Naast een rondleiding op het bedrijf was er ruimte voor een gesprek over belangrijke onderwerpen voor de paddenstoelensector. Zo is er onder andere gesproken over de status van champost als mest. De sector ziet graag dat mestwetgeving wordt aangepast. Momenteel is de Wageningen Universiteit (WUR) bezig met een onderzoek naar de positieve effecten van champost. Dit rapport, inclusief een advies, wordt binnenkort voorgelegd aan de Commissie Deskundigen Meststoffenwet (CDM)

“Als sector zien we graag dat champost niet meer onder de mestwetgeving valt. Hopelijk wordt het onderzoek van de WUR tijdig afgerond en kan minister van Essen van LVVN een voorstel kan doen aan de Tweede Kamer voor aanpassingen, zodat deze nog meegenomen kunnen worden in het debat over de mest op 1 april aanstaande.”, aldus Warmolt Boer.

Internationale werknemers
De problemen rondom de huisvesting van internationale werknemers werd ook besproken tijdens het kennismakingsgesprek. De sector vraagt hiervoor landelijke sturing zodat er meer duidelijkheid komt in de regels. Nu hanteert iedere gemeente haar eigen beleid. Decentralisatie is op dit onderwerp is niet wenselijk, wat de vakgroep Paddenstoelen betreft.

Internationale concurrentiepositie
Den Hollander werd ook bijgepraat over de lonen binnen de paddenstoelensector. Deze liggen dusdanig hoog dat het de internationale concurrentiepositie verstoort. Dit drukt op de verkoopprijs van champignons en zorgt voor meer import in plaats van gebruik van de eigen teelt. De vakgroep Paddenstoelen ziet graag dat er eerlijkere concurrentie op de markt komt.