Het Wetsvoorstel Grondgebondenheid van ex-Kamerlid Holman (NSC) en Kamerlid Grinwis (CU) is als onderdeel van een standaardprocedure ‘genotificeerd’ (= gemeld) aan de Europese Commissie. Op grond van een Europese richtlijn moeten lidstaten alle conceptwetsvoorstellen insturen aan de Europese Commissie. Het doel van deze procedure is uitsluitend om mogelijke handelsbelemmeringen tussen lidstaten te voorkomen. Andere lidstaten en marktpartijen kunnen reageren wanneer zij denken dat nieuwe nationale regels de handel van hun producten of diensten in de EU kunnen belemmeren.

LTO Nederland heeft ook een reactie ingestuurd bij de notificatie, maar benadrukt dat het hierbij dus nadrukkelijk niet gaat om een inhoudelijke beoordeling of goedkeuring van het wetsvoorstel door de Europese Commissie. In veruit de meeste gevallen is de notificatie slechts een formaliteit. Tegelijkertijd vindt LTO de notificatie van dit voorstel ontijdig en niet aansluiten bij de huidige Nederlandse politieke situatie. Het gaat om een initiatiefwetsvoorstel van Tweede Kamerleden, terwijl onduidelijk is of hiervoor nog een parlementaire meerderheid bestaat en of verdere behandeling überhaupt nog plaats zal vinden. Sinds de indiening van het wetsvoorstel hebben Kamerverkiezingen plaatsgevonden en kiest het nieuwe Kabinet in het coalitieakkoord voor een samenhang met doelsturing. Dit is een wezenlijk andere koers dan het genotificeerde wetsvoorstel.

LTO heeft eerder, tijdens de nationale internetconsultatie, al veel inhoudelijke kanttekeningen bij het initiatiefvoorstel geplaatst. Onze vragen en opmerkingen van toen zijn nog steeds relevant. Maar het is een onterechte voorstelling van zaken dat er nu sprake zou zijn van een Europese inhoudelijke beoordeling, of van stappen die zouden leiden tot invoering van het voorstel. LTO Melkveehouderij heeft volop aandacht voor dit dossier, waarbij het nieuwe kabinet invulling van het coalitieakkoord heeft neergelegd bij de Ministeriële Taskforce Landbouw, Natuur en Stikstof. Met als voornemen om nog vóór de zomer met een invulling te komen. Wij zetten ons in voor een haalbare en uitvoerbare vorm die bijdraagt aan het perspectief voor de melkveehouderij.

Lees hier onze reactie op de notificatie.

Het is zaak om winterharde onkruiden vroegtijdig op te ruimen, want we weten dat een schone start heel belangrijk zal zijn voor het verloop van het seizoen.

De Wet Versterking Regie Volkshuisvesting is een stap dichterbij. Het wetsvoorstel is inmiddels aangenomen door de Tweede Kamer en ligt nu voor aan de Eerste Kamer. Met de wet wil het kabinet ervoor zorgen dat Rijk, provincies en gemeenten meer kunnen sturen op hoeveel woningen er gebouwd worden, waar gebouwd wordt en voor welke doelgroepen. Een goede ontwikkeling vindt LTO. De wet biedt betere kansen voor huisvesting van internationale werknemers.

Een belangrijk onderdeel van de wet is de nieuwe programmatische aanpak. Gemeenten, provincies en Rijk moeten straks gezamenlijk werken aan regionale woonopgaven. Provincies krijgen daarbij ook meer mogelijkheden om regie te voeren en gemeenten aan te sturen op woningbouw en huisvesting.

Internationale werknemers als doelgroep
Voor werkgevers in de land- en tuinbouw is vooral belangrijk dat gemeenten internationale werknemers expliciet kunnen meenemen in hun volkshuisvestingsbeleid. Dat biedt kansen voor betere en snellere vergunningverlening voor huisvesting op of nabij het eigen bedrijf.
LTO ziet dat als een belangrijke ontwikkeling. Goede huisvesting voor internationale werknemers helpt namelijk niet alleen werkgevers en werknemers, maar kan ook druk wegnemen van de reguliere woningmarkt.
Werknemers die dichtbij het werk wonen, zijn minder afhankelijk van schaarse huurwoningen in dorpen en steden. Tegelijkertijd kunnen werkgevers beter zorgen voor kwaliteit, beheer en toezicht. Volgens LTO is het daarom belangrijk dat gemeenten ruimte bieden voor goede huisvesting op of nabij agrarische bedrijven.

Regionale aanpak sluit beter aan op praktijk
De nieuwe wet moet er ook voor zorgen dat woonbeleid minder versnipperd raakt. Er is behoefte aan huisvesting voor internationale werknemers op regionaal niveau, het houdt niet op bij gemeentegrenzen.
Om die behoefte beter inzichtelijk te maken, hebben Greenports Nederland, de LTO’s en vaktechnische organisaties eerder een werkgeversraadpleging uitgevoerd. Daarmee is per gemeente in beeld gebracht hoeveel extra huisvesting voor internationale werknemers nodig is binnen de land- en tuinbouw.
Die inzichten helpen gemeenten, regio’s en provincies om beter onderbouwd beleid te maken en gerichter locaties aan te wijzen voor huisvesting.

Hoe staat het wetsvoorstel ervoor?
De behandeling van de wet in de Eerste Kamer loopt nog. Daarnaast werkt het kabinet aan een aanvullende wetswijziging, een zogenoemde novelle, om enkele onderdelen juridisch en praktisch aan te passen. Het streven van het kabinet is om de wet per 1 juli 2026 in werking te laten treden.
Voor werkgevers is dit een goed moment om in gesprek te gaan met gemeenten en provincies. Overheden die internationale werknemers meenemen in hun woonbeleid, kunnen werken aan oplossingen die goed zijn voor werknemers, ondernemers én de lokale woningmarkt.

De huidige marktsituatie raakt aardappeltelers direct in hun bestaanszekerheid. Waar aardappelen voor veel akkerbouwbedrijven goed zijn voor ongeveer een derde van het inkomen, staat dat verdienmodel nu onder zware druk.  

“De sector functioneerde lange tijd volgens een relatief voorspelbaar patroon: uitbreiding van verwerkingscapaciteit, groei van het areaal en een stabiele afzetmarkt. Die situatie verandert zichtbaar. Het gesprek gaat steeds minder over groei en steeds vaker over concurrentie, risicoverdeling en het beperken van schade binnen de keten.”  Aldus Hendrik Jan ten Cate, voorzitter van de LTO werkgroep consumptieaardappelen en uien (WCU). “Het is daarom noodzakelijk dat telers een sterkere positie krijgen in de keten en dat contracten beter aansluiten op de praktijk van vandaag.”
In de praktijk ervaren veel telers dat zij afhankelijk zijn van een beperkt aantal afnemers en weinig onderhandelingsruimte hebben. Volgens LTO WCU moet daarom nadrukkelijker worden gekeken naar eerlijke contractvoorwaarden en een betere balans tussen teler en afnemer. 

Risico verschuift steeds meer naar de teler 
De aardappeltelers krijgen te maken met steeds grotere onzekerheden. Extreem weer, hogere kosten en het vaker wegvallen van gewasbeschermingsmiddelen maken het moeilijker om een stabiele productie te realiseren. Tegelijkertijd blijven afnemers vaak dezelfde kwaliteitseisen hanteren of worden die zelfs aangescherpt wanneer het aanbod groot is. Dat zorgt voor een scheve verdeling van risico’s in de keten. “Telers nemen steeds meer risico’s, terwijl daar in contracten lang niet altijd voldoende rekening mee wordt gehouden. Als de omstandigheden moeilijk zijn, moet daar ook ruimte voor zijn in afspraken over kwaliteit en levering,” zegt Ten Cate. 

Grote overschotten aardappelen 
De druk op de sector wordt momenteel extra zichtbaar door de grote hoeveelheden aardappelen waarvoor nauwelijks nog een bestemming te vinden is. Volle bewaarschuren en stagnerende afzet zorgen voor een uitzonderlijke situatie. In Nederland alleen al gaat het naar schatting om circa 500.000 ton aardappelen zonder duidelijke bestemming. Er zijn risico’s verbonden aan aardappelen waar geen bestemming voor gevonden wordt. Het is belangrijk om als teler rekening te houden met geldende regels en richtlijnen, waaronder de teeltvoorschriften. En daarbij ook goed te bedenken wat je met overtollige aardappelen doet.

Discussie over eerlijke handelspraktijken 
Ook op Europees niveau groeit de aandacht voor de positie van boeren in de voedselketen. De Europese Commissie werkt momenteel aan een herziening van de richtlijn tegen oneerlijke handelspraktijken in de voedselketen (UTP-richtlijn). In dat kader vond op 6 maart een zogeheten Implementation Dialogue plaats met landbouwcommissaris Christophe Hansen en vertegenwoordigers uit verschillende lidstaten. Hendrik Jan ten Cate nam mede namens de consumptieaardappeltelers deel aan dit gesprek

Prijsbepaling vaak pas achteraf 
Een belangrijk knelpunt is ook de manier waarop prijzen in de frietaardappelsector tot stand komen. Veel aardappelen worden wel gecontracteerd, maar voor een deel van het volume wordt de uiteindelijke prijs pas tijdens het seizoen of zelfs achteraf vastgesteld. Hierdoor ontstaat een ongelijke positie. “Wanneer een prijs pas achteraf eenzijdig wordt vastgesteld, heeft een teler feitelijk geen onderhandelingspositie meer. Transparantie en overleg moeten het uitgangspunt zijn.”  LTO WCU pleit ervoor dat prijsafspraken die niet vooraf vastliggen altijd via een transparante werkwijze of in overleg met de teler of producentenorganisatie tot stand komen.  

Boer vangt grootste klappen op
Naast marktrisico’s en handelspraktijken lopen ook de kosten voor telers de laatste tijd stevig op. De hogere dieselprijzen zorgen ervoor dat de hectarekosten voor de aardappelteelt stijgen. Voor consumptieaardappelen op kleigrond gaat LTO WCU momenteel uit van een gemiddelde kostprijsstijging van 324 euro per hectare als de huidige onrust aanhoudt. “Voor ieder bedrijf pakt dit anders uit. Dat hangt onder andere af van de droogte en de noodzaak om te beregenen. Maar duidelijk is dat de kosten snel oplopen,” aldus Ten Cate. Uit onderzoek blijkt bovendien dat de meerderheid van de agrarisch ondernemers deze kosten niet kunnen doorberekenen aan hun afnemer.  

LTO WCU is een werkgroep vallend onder de LTO Vakgroep Akkerbouw en is betrokken bij certificeringsvraagstukken, prijsnoteringen, algemene handelsvoorwaarden, ketensamenwerkingen met onder andere handelshuizen en fabrieken, regelgeving voor gezond hoogwaardig uitgangsmateriaal en onderzoek naar weerbare teelten met minder chemie. Omdat de aardappel sterk exportgericht is, zijn ook Europese en internationale dossiers van groot belang. Samen met organisaties als NAO en Copa-Cogeca trekt LTO WCU op in Brussel.  

Om uit het stikstofslot te komen is een combinatie nodig van juridische aanpassingen én geborgde emissiereductie. Dat wordt bevestigd door het recente stikstofrapport en de daar bijhorende vervolganalyse van o.a. Gerard Ros, Wouter de Heij, Wim de Vries en Henk Kievit. In hun rapporten onderbouwen de auteurs dat het stikstofslot ontrafeld kan worden door drie kernproblemen te onderscheiden – het milieutechnische probleem, het ecologische probleem en het juridische probleem – en daarvoor oplossingen te vinden. LTO onderschrijft deze analyse. De wetenschappers leveren daarmee een belangrijke bijdrage aan het stikstofdebat. Vandaag worden deze rapporten besproken tijdens een technische briefing in de Tweede Kamer.

Kernvraag
Voor boeren en tuinders is de kernvraag simpel: hoe krijgen we weer een werkbaar vergunningensysteem mét toekomst- en handelingsperspectief voor ondernemers? Juist aan die vraag leveren de rapporten volgens LTO een belangrijke bijdrage. Zonder handelingsperspectief voor agrariërs zullen de stikstofdoelen nooit gehaald worden. Daar ontbreekt het nu volledig aan; voor PAS-melders en Interimmers, maar ook voor andere veehouders die hun bedrijf duurzaam willen ontwikkelen. In hun rapporten laten de wetenschappers zien dat de huidige stikstofimpasse niet alleen een natuurvraagstuk is, maar vooral het gevolg van een juridisch systeem dat steeds verder is vastgelopen.

Van depositie- naar emissiebeleid
LTO herkent zich daarom in de richting die de rapporten voorstellen: een verschuiving van depositiesturing naar emissiesturing. Ondernemers kunnen immers sturen op emissies vanuit hun eigen bedrijfsvoering, maar niet op de natuurkwaliteit in verder gelegen gebieden. Ook in de gezamenlijke Bouwsteen emissiereductie landbouw van LTO, IPO, VNG, UvW en NAJK is daarom gekozen voor wettelijke verankering van emissiedoelen in plaats van sturing op percentages natuurareaal onder de KDW.

De rapporten bevestigen daarnaast dat natuurherstel breder ziet dan uitsluitend stikstofdepositie. Factoren als waterhuishouding, natuurbeheer, bodemkwaliteit, recreatiedruk en andere drukfactoren spelen eveneens een belangrijke rol. Depositiedaling blijft noodzakelijk, maar leidt niet automatisch en op korte termijn tot voldoende natuurherstel.

Nadere uitwerking
De Bouwsteen emissiereductie landbouw blijft voor LTO de basis voor het toekomstgerichte stikstofbeleid. De nieuwe stikstofrapporten waarover de Tweede Kamer vandaag spreekt, bevatten op veel onderdelen een waardevolle uitwerking en aanvulling daarvan. Tegelijkertijd blijft LTO kritisch op enkele andere onderdelen van de rapporten. Dat geldt met name voor de voorgestelde zoneringen rond Natura 2000-gebieden en het werken met zogenaamde ‘gebiedsplafonds’. We vrezen dat deze aanpak in de uitwerking te complex en tijdrovend is. Een belangrijk aandachtspunt is dat de inzet van nieuwe instrumenten alleen aan de orde kan zijn wanneer zij juridisch houdbaar, proportioneel, uitvoerbaar en financieel gedragen zijn. Een nieuw systeem mag niet opnieuw leiden tot onzekerheid of gebrek aan ontwikkelruimte voor ondernemers. En we zien met urgentie uit naar het wetsvoorstel om de KDW uit de wet te halen en stappen te zetten naar emissie-gestuurd beleid.

LTO Nederland maakt zich grote zorgen over de plannen van het kabinet voor een nationaal Ontwerp-Natuurplan. Landen moeten zo’n plan opstellen in het kader van de Europese Natuurherstelverordening. LTO heeft een kritische reactie ingediend op de zogenaamde Notitie Reikwijdte en Detailniveau (NRD) van het nationale Ontwerp-natuurplan.

De Europese Unie verplicht lidstaten om natuurgebieden te herstellen en beter te beschermen. Hiervoor moet Nederland een zogenoemd Ontwerp-Natuurplan opstellen. Volgens LTO schiet de huidige aanpak echter tekort en dreigen grote gevolgen voor boeren, voor toekomstige vergunningverlening en voor het platteland.

Onduidelijkheid
Volgens LTO is nog onvoldoende duidelijk welke keuzes het kabinet precies wil maken en wat de gevolgen daarvan zijn voor landbouw, voedselproductie en grondgebruik. Ook zouden alternatieven en economische gevolgen onvoldoende worden onderzocht. De organisatie vreest dat het natuurplan vooral bestaande beleidskeuzes moet rechtvaardigen, in plaats van dat er écht wordt gekeken naar verschillende mogelijkheden. LTO verwijst daarbij naar de problemen rond het stikstofbeleid van de afgelopen jaren. Volgens de organisatie mogen dezelfde fouten niet opnieuw worden gemaakt, zoals onduidelijke regels en langdurige juridische onzekerheid.

Zorgen over gevolgen voor boeren
Een belangrijk punt van kritiek is dat de gevolgen voor boerenbedrijven nog onvoldoende in beeld zijn. LTO wil onder meer weten hoeveel landbouwgrond geraakt wordt, wat de gevolgen zijn voor bedrijfsvoering en welke impact het beleid heeft op de regionale economie. Ook vraagt de organisatie aandacht voor de stapeling van verschillende regels, zoals stikstofbeleid, waterkwaliteitseisen en klimaatmaatregelen. Vooral in gebieden als veenweiden en beekdalen kan de druk volgens LTO te groot worden. Daarnaast vrezen we dat nieuwe natuurregels later kunnen leiden tot strengere vergunningverlening en extra beperkingen voor boeren en andere ondernemers.

Meer duidelijkheid en realisme nodig
LTO benadrukt dat natuurherstel belangrijk is, maar vindt dat het beleid realistischer en beter uitvoerbaar moet worden. Volgens de organisatie moet Nederland alléén uitvoeren wat verplicht is vanuit Europa zonder daar extra nationale regels aan toe te voegen. We pleiten voor meer waardering van bestaande inspanningen van boeren, zoals agrarisch natuurbeheer, weidevogelbeheer en kruidenrijk grasland. Verder vraagt LTO om duidelijke juridische regels, eerlijke compensatie voor getroffen boeren en meer tijd om het natuurplan zorgvuldig uit te werken. Uiteindelijk moet niet alleen naar de effecten op natuur worden gekeken, maar ook naar de gevolgen voor economie, leefbaarheid en het platteland.

Lees hier de zienswijze van LTO op de NRD van het nationaal Ontwerp-Natuurplan.

LTO werkt samen met sociale partners aan een arbeidsmarkt in de brede agrarische sector waarin werkenden sneller op de juiste werkplek komen en duurzaam werk vinden. Het is belangrijk dat mensen in een vroeg stadium worden begeleid naar passend werk.

Werk en met voldoening naar je werk gaan is belangrijk. Ook binnen de agrarische sector speelt dit een sterke rol. Mensen op de juiste plek, naar hun eigen kennis en kunde inzetten is van belang voor boeren en tuinders en hun werknemers, voor een duurzame inzet om tijdig uitval en werkloosheid te voorkomen.

De werkgevers- en werknemersorganisatie die zitting hebben in de Stichting van de Arbeid, hebben aanbevelingen opgesteld aan de partijen die aan tafel zitten over de cao’s. Zo kunnen er goede afspraken gemaakt worden over loopbaanadvies, scholing en zij-instroom structureel in te bedden in hun cao-overleg.

Ter ondersteuning van deze aanbeveling is een praktische handreiking beschikbaar. Deze handreiking biedt cao-partijen bouwstenen en concrete voorbeelden uit verschillende sectoren om invulling te geven aan onafhankelijk loopbaanadvies, loopbaangerichte scholing, mobiliteit in sociaal plan, zij-instroom en de vindbaarheid en toegankelijkheid van voorzieningen

Op aandringen van LTO is de RVO bezig met de herbeoordeling van meer dan 1300 aanvragen eco-regeling 2025. Veel boeren ontvingen de afgelopen weken een afwijzing of verlaging van de aangevraagde eco-premie 2025.

LTO vindt dat de beoordeling van de aanvragen 2025 te wensen overlaat. Zo wordt groenbedekking vaak niet goed gemeten. De indruk is dat afgestorven gewas niet goed waargenomen wordt door de satelliet en dat dat niet door mensen wordt gecorrigeerd. Dat leidt tot afkeuringen. Door de late beschikkingen hebben boeren vaak niet meer de kans om bewijsmateriaal te verzamelen voor het maken van bezwaar. Mede door een bijna kamerbreed gesteunde Kamermotie van Jan Arie Koorevaar is de RVO overgegaan op een herbeoordeling.

Of dat voor de deadline van de gecombineerde opgave 2026 (18 mei) lukt, is onzeker. Vanzelfsprekend dringt LTO hier op aan. Ook vraagt zij het ministerie van LVVN en de RVO om nu helder naar boeren toe te communiceren over hoe de eco-regeling in 2026 wordt beoordeeld, met name groenbedekking.

Voor boeren die mee willen blijven doen aan de eco-regeling is het belangrijk om te begrijpen dat de RVO kijkt naar resultaten. Als ondanks de geleverde inspanning het resultaat tegenvalt, zoals door droogte, is het belangrijk om het overmachtsformulier meteen in te vullen.
Zie: https://www.rvo.nl/subsidies-financiering/overmacht-glb-subsidies

Belangrijk: na 18 mei mag je alleen nog eco-activiteiten schrappen. Toevoegen mag dan niet meer. Advies aan de leden is dus ook om extra marge te nemen voor wat betreft punten en waarden.

Ook dringt LTO bij het ministerie van LVVN aan op vereenvoudiging van de eco-regeling, zonder drempelwaardes die ervoor kunnen zorgen dat een kleine afwijking tienduizenden euro’s kost.

Afgelopen week was staatssecretaris Erkens van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur samen met minister Hermans van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op bezoek bij geitenhouderij Blom in Herwijnen. Het bezoek, mede georganiseerd door LTO, was om beide politici kennis te laten maken met de geitensector.

Vakgroepvoorzitter Jos Tolboom was zeer verheugd dat de staatssecretaris en minister tijd maakten om te zien hoe de praktijk van een geitenhouderij is en het goede gesprek aan te gaan over de uitdagingen binnen de sector. Tolboom: ‘We kijken terug op een open gesprek waarin alle facetten van de geitenhouderij aan bod kwamen. Daarom was het goed dat ook bestuurders van provincies en gemeenten erbij waren, net als de GGD. De geitensector denkt actief mee om risico’s te verkleinen, en is altijd bezig de gezondheid van mens en dier bovenaan te zetten.’

Er is gesproken over de proportionaliteit van maatregelen en over de bijdrage die de sector wil én kan leveren via het sectorplan. Daarbij werd de innovatiekracht en proactieve houding van de sector nadrukkelijk erkend door beide bewindspersonen.
Staatssecretaris Erkens: ‘Ik vind het belangrijk dat ondernemers duidelijkheid krijgen en perspectief hebben om hun werk met vertrouwen voort te zetten.’

Op 5 mei startte het kabinet met het proces om tot een convenant gewasbescherming te komen. De plantaardige vakgroepen van LTO en sectororganisaties KAVB, NFO, Biohuis en Glastuinbouw Nederland zijn intensief bij dit proces betrokken. Op 7 mei organiseerde LTO Nederland een gezamenlijk webinar voor leden.

We behandelden vragen als:
Welke kansen en risico’s zien onze organisaties voor een convenant gewasbescherming? Welke afspraken hopen we in een convenant te kunnen maken, en wat is onze ondergrens? Hoe wordt het proces de komende maanden georganiseerd? En hoe willen we vanuit LTO en de sectororganisaties onze leden maximaal betrekken en informeren?

Tijdens het webinar gingen presentator Maurits Potappel en LTO-voorzitter Ger Koopmans hierover in gesprek met bestuurders Tineke de Vries, Erik Stuurbrink, Sjaak van der Tak, Hester Maij, John Kusters en Ron Mulders. Een groot deel van het webinar was er ruimte voor vragen, aandachtspunten en zorgen vanuit onze leden. Hier werd uitgebreid de tijd voor genomen.

Bekijk het webinar hieronder.

Afschaffing van het verlaagde btw-tarief voor sierteeltproducten heeft nadelige economische gevolgen voor zowel burgers als ondernemers én werkt negatief op vergroening. Dit is de gezamenlijke reactie van LTO en andere organisaties in de sierteelt, tuinbouw en groene sector op het kabinetsvoornemen.

Het kabinetsvoornemen is met verbazing en grote ontsteltenis ontvangen. De maatregel heeft nadelige economische gevolgen voor burgers en ondernemers en negatieve effecten op maatschappelijke doelen, zoals vergroening. Wij hebben daarvoor de volgende argumenten:

• Willekeurige en niet-doelmatige maatregel: er wordt een specifieke sector geraakt zonder integrale afweging, terwijl de btw-verhoging niet effectief bijdraagt aan niet-fiscale doelen en juist onzekerheid en mogelijk minder investeringsruimte veroorzaakt.
• Ongunstig voor lage inkomens en vrijgestelde sectoren: hogere btw treft lagere inkomens relatief hard en beperkt hun toegang tot groen en de bijbehorende welzijnseffecten. Daarnaast raakt een hoger tarief btw-vrijgestelde sectoren zoals zorg en onderwijs.
• Negatieve economische impact: onderzoek van Wageningen Economic Research laat zien dat een btw-verhoging leidt tot een omzetverlies in de keten van €670 miljoen (-15,3%) en aanzienlijk banenverlies (2.440 fte), met name in de detailhandel.
• Internationale ervaringen bevestigen risico’s: eerdere btw-verhogingen in onder meer Spanje en Frankrijk leidden tot sterke omzetdalingen, faillissementen en uiteindelijk terugdraaien van maatregelen.
• Negatieve effecten op maatschappelijke doelen, zoals vergroening van de leef- en werkomgeving: met name boomkwekerijproducten dragen bij aan vergroening, klimaatadaptatie en gezondheid. Een btw-verhoging maakt deze toepassingen duurder en minder toegankelijk. Dit leidt tot minder maatschappelijke en economische baten van bomen en planten (zie recent rapport ‘Groen op de Balans’van de Groene Stad) en juist tot hogere kosten voor de samenleving (waaronder hogere zorgkosten).

Het verlaagde btw-tarief is sinds 1975 expliciet bedoeld om sierteeltproducten betaalbaar te houden voor alle inkomensgroepen, alsmede om de werkgelegenheid te bevorderen.

Royal FloraHolland, Glastuinbouw Nederland, LTO Nederland, LTO Bomen, Vaste planten en Zomerbloemen, VBW, VGB, KAVB, Royal Anthos, Tuinbranche Nederland, Plantion, VHG en CVAH.

Lees hier de volledige gezamenlijke reactie van de samenwerkende organisaties. Op de internetconsultatie over het kabinetsvoornemen hebben meer dan 200 bedrijven en organisaties gereageerd.

De convenanten Gewasbescherming bieden de plantaardige sectoren kansen om tot robuuste en weerbare teelten te komen, die voor langjarig perspectief voor telers en ketenpartners kunnen zorgen. En die bij kunnen dragen aan maatschappelijke doelen. De plantaardige sectoren starten dan ook positief met de besprekingen. Dat brachten BO Akkerbouw, Greenports Nederland, NAJK en LTO Nederland, mede namens Biohuis, Glastuinbouw Nederland, KAVB en NFO, in bij de start van het traject. Tegelijkertijd benoemden we ook de uitgangspunten en randvoorwaarden voor de sector.

Deelnemers aan de ‘kerntafel’ van het convenant gewasbescherming (foto: Dirk Hol)

Rechtszekerheid
Het voornaamste uitgangspunt is wat de sector betreft dat deze convenanten aan telers en tuinders rechtszekerheid moeten geven. Regelgeving en maatregelen op het gebied van gewasbescherming moeten gebaseerd zijn op wetenschappelijke onderbouwing, en zij moeten ook in de praktijk werkbaar zijn. Het beleid moet zo uitgewerkt worden dat telers ook echt weten waar ze op korte én lange termijn aan toe zijn. Bovendien is het cruciaal dat daarbij sprake is van landelijke en uniforme kaders. Een situatie waarin de beleidsvoorschriften per provincie of per gemeente verschillen, is niet uit te leggen en onwerkbaar voor telers.

Toekomstbestendig
De convenanten kunnen zorgen voor toekomstbestendige plantaardige sectoren die bijdragen aan brede maatschappelijke doelen op het gebied van gezondheid, natuur en waterkwaliteit. Dit vereist ondersteuning van telers die extra stappen zetten om hun teelten te verduurzamen. Er moet daarom in het convenant invulling gegeven worden aan het vullen van de ‘gereedschapskist’ van de teler met maatregelen en middelen, goede monitoring, advisering en kennisdeling, financiële ondersteuning en het ondervangen van toekomstige teeltrisico’s voor de teler.

Maatregelen en afspraken moeten zeker ook toetsbaar zijn aan het praktische uitgangspunt dat bij elke teelt aan het eind van het seizoen voldoende opbrengst van kwalitatief goed product te oogsten is. Zo kunnen ondernemers hun verdienvermogen behouden en investeren in verdere verduurzaming. Bij afspraken met de overheid en ketenpartijen moet dit nadrukkelijk in ogenschouw worden genomen, bijvoorbeeld via ketenafspraken, ondersteunend beleid en beloning voor ecosysteemdiensten.

Verantwoordelijkheid
De convenanten zullen ‘zoet en zuur’ kennen en een forse opgave voor realisatie van doelen. Die opgave kan niet uitsluitend bij telers liggen. Doelbereik vraagt ook inzet van ketenpartijen, overheid, kennisinstellingen, toelatingsbeleid en advisering.

Convenanten
De drie regeringspartijen gaven in hun Coalitieakkoord aan bindende convenanten te willen afsluiten over gewasbescherming. In een Kamerbrief maakte staatssecretaris Erkens op 17 april bekend hoe het ministerie het proces en de inhoud wil vormgeven. Vandaag vond in Geldermalsen de startbijeenkomst plaats, onder leiding van onafhankelijke procesvoorzitter Gert-Jan Segers. Het doel is om vóór de zomer convenanten op hoofdlijnen af te sluiten. Na de zomer volgt de nadere uitwerking.

Webinar voor leden
Op donderdag 7 mei om 20:00u – 21:15u organiseren LTO Nederland, KAVB en NFO een ledenwebinar over het convenant gewasbescherming. Tijdens het webinar gaan we in op kansen en risico’s van een convenant gewasbescherming. Welke afspraken hopen we in een convenant te kunnen maken, en wat is onze ondergrens? Hoe wordt het proces de komende maanden georganiseerd? En hoe willen we vanuit LTO en de sectororganisaties onze leden maximaal betrekken en informeren?

LTO-voorzitter Ger Koopmans gaat hierover in gesprek met bestuurders Tineke de Vries (LTO Akkerbouw), Erik Stuurbrink (LTO Bomen, Vaste planten en Zomerbloemen), Sjaak van der Tak (LTO Vollegrondsgroenten), Hester Maij (KAVB), John Kusters (NFO) en Ron Mulders (LTO Domeinhouder Plant). Een groot deel van het webinar bieden we ruimte voor vragen, aandachtspunten, zorgen en wensen.

Na aanmelding voor het webinar ontvangen leden een link om deel te nemen. Aanmelden kan via deze link: https://nieuwe-oogst.webinargeek.com/convenant-gewasbescherming