De Europese Commissie heeft de Subsidieregeling extensivering melkveehouderij (Sem) goedgekeurd. Dat is een belangrijke stap voor melkveehouders die op zoek zijn naar perspectief binnen de huidige opgave in de landbouw. Het ministerie van Landbouw, Voedselzekerheid, Visserij en Natuurbeheer (LVVN) heeft dit vandaag bekendgemaakt aan de Tweede Kamer. Binnenkort publiceert LVVN de regeling in de Staatscourant. De regeling wordt op 1 juni 2026 opengesteld. Voor de regeling stelt het ministerie van LVVN € 627 miljoen beschikbaar.

De Sem heeft als doel om de emissies van ammoniak en broeikasgassen te verminderen. Daarnaast zal de mestproductie afnemen, waardoor ook de druk op de mestmarkt naar verwachting zal afnemen. De regeling is specifiek voor melkveehouders die willen blijven melken, maar in de problemen zijn gekomen. Hiermee kunnen zij onder gunstige financiële voorwaarden toch investeren in hun bedrijf.

Toepassing van de Sem
De regeling is vrijwillig en tijdelijk van aard. Deze regeling biedt melkveehouders die klem zitten een concreet handelingsperspectief. Tegelijkertijd draagt de regeling bij aan het verlichten van de druk op de mestmarkt als geheel. We zijn blij dat de Europese Commissie nu goedkeuring heeft gegeven en kijken uit naar de openstelling.

De primaire melkveeorganisaties zien de regeling ook als een onderdeel van een breder pakket. Zo hebben de primaire melkveeorganisaties gepleit voor structurele vormen van derogatie, voor de invoering van een protocol voor gasvormige verliezen en is er een Convenant Verlagen ruw eiwit in rantsoenen melkveebedrijven (Voerspoor) gesloten. Ten slotte is inzet op RENURE eveneens een belangrijk spoor dat bijdraagt aan verlichting van de mestmarkt. Voorwaarden Melkveehouders die deelnemen aan de regeling extensiveren hun bedrijf gedurende een periode van drie jaar door minimaal 10% en maximaal 20% van hun melkvee af te bouwen. Daarvoor ontvangen zij een compensatie voor gemiste inkomsten en een vergoeding voor de fosfaatrechten die definitief worden doorgehaald. Na drie jaar is reguliere bedrijfsontwikkeling weer mogelijk en kunnen deelnemende melkveehouders ervoor kiezen hun veestapel weer te laten groeien, bijvoorbeeld naar het oorspronkelijke aantal melkkoeien.

Tegelijkertijd met de publicatie van de regeling in de Staatscourant publiceert de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) uitleg over de precieze voorwaarden en werking van de regeling op haar subsidiepagina, inclusief een rekentool. Ook komen er online vragenuurtjes om melkveehouders die interesse hebben goed in staat te stellen te onderzoeken of de regeling voor hen financieel aantrekkelijk is. Daarnaast informeert de RVO accountants over de regeling.

Hoogte subsidie
De subsidie wordt in jaarlijkse voorschotten uitbetaald gedurende de driejarige looptijd van de regeling en bestaat uit twee componenten. Ten eerste compensatie inkomensverlies van € 1.606,- per melkkoe per jaar. Ten tweede een vergoeding van € 110,- per fosfaatrecht voor 100% van de rechten. Dit in tegenstelling tot een marktpartij waarbij de verkopende partij 70% van de rechten kan verkopen. De totale vergoeding bij een gemiddelde melkproductie is dan € 9.757,- per melkkoe. Wij adviseren melkveehouders om dit met de accountant te bespreken en daarbij aandacht te hebben voor de fiscale kant.

Private ondersteuning
Naast de publieke regeling leveren ook banken een bijdrage. Afhankelijk van hun beleid bieden zij passende financierings- en investeringsmogelijkheden aan deelnemende melkveebedrijven. Daarbij wordt maatwerk toegepast, binnen de geldende bancaire kaders en mededingingsregels. Dit stelt melkveehouders in staat om hun bedrijf verder te ontwikkelen en gericht te investeren in een toekomstbestendige bedrijfsvoering.

De regeling is tot stand gekomen op initiatief van zeven primaire melkveeorganisaties: LTO Melkveehouderij, NAJK, NMV, DDB, Agractie, De Natuurweide en Netwerk GRONDig. De organisaties hebben zich de afgelopen periode gezamenlijk ingezet om te komen tot een praktische en haalbare oplossing voor melkveehouders die vastlopen door de druk op de mestmarkt.

Vanaf 15 april 2026 verandert de werkwijze voor het intrekken van beperkingszones die zijn ingesteld bij uitbraken van hoogpathogene vogelgriep. De minimale termijn van dertig dagen blijft gelden, maar nieuw is dat binnen deze periode alle drie de reinigings- en ontsmettingsstappen (R&O) van het getroffen pluimveebedrijf volledig moeten zijn afgerond.

Als de R&O-procedure niet tijdig wordt voltooid, wordt de intrekking van de beperkingszone uitgesteld. Dit kan grote gevolgen hebben voor het vervoer van pluimvee, (broed)eieren, mest en voor de export. Een snelle en voortvarende R&O is daarom essentieel.
Aanleiding voor de wijziging is dat de Europese Commissie de lidstaten, waaronder Nederland, erop heeft gewezen dat de Europese regelgeving de afgelopen jaren onjuist is geïnterpreteerd. Tot nu toe werd een beperkingszone ingetrokken zodra minimaal dertig dagen waren verstreken na de eerste ontsmetting van het door vogelgriep getroffen pluimveebedrijf. Voor uitbraken op bedrijven vanaf 15 april 2026 blijft deze minimale termijn van dertig dagen van kracht. Nieuw is echter dat alle drie de reinigings- en ontsmettingsstappen (R&O) van het getroffen bedrijf binnen deze periode volledig moeten zijn afgerond.

Wanneer de volledige R&O-procedure niet binnen deze dertig dagen is uitgevoerd, wordt de intrekking van de beperkingszone uitgesteld. Dit kan grote gevolgen hebben voor de pluimveesector, onder andere voor het vervoer van levend pluimvee, (broed)eieren en mest van en naar de beperkingszone en voor het moment waarop exportbelemmeringen worden opgeheven. Een snelle reiniging en ontsmetting van elk besmet bedrijf is daarom van groot belang voor de gehele pluimveesector.

R&O-procedure (vanaf 15 april 2026)
De volledige R&O-procedure van een geruimd pluimveebedrijf bestaat uit de volgende stappen:

· Eerste ontsmetting kort na de ruiming;
· Zeven dagen wachttijd voordat de stal mag worden gereinigd (dit was 14 dagen);
· Reiniging van het bedrijf door de pluimveehouder of een gespecialiseerd reinigingsbedrijf, gevolgd door goedkeuring door de NVWA;
· Tweede ontsmetting direct na goedkeuring van de reiniging door de NVWA;
· Derde ontsmetting zodra de stal droog is. Afhankelijk van de omstandigheden kan dit soms al na 24 uur (dit was zeven dagen na de tweede ontsmetting).

Belang van snelle reiniging
Het is voor de gehele sector van groot belang dat de pluimveehouder direct na afloop van het stalverbod start met de reiniging. Bij voorkeur wordt deze reiniging uiterlijk op dag 23 na de eerste ontsmetting (direct na de ruiming) afgerond. Door de wachttijd na de eerste ontsmetting heeft de pluimveehouder hiervoor dan zestien dagen beschikbaar. Wanneer deze planning wordt aangehouden, is het mogelijk om binnen de termijn van dertig dagen te blijven. Bedrijven in de beperkingszone kunnen dan tijdig anticiperen op het vrijkomen van het gebied. Een bijkomend voordeel voor het getroffen bedrijf zelf is dat het eerder kan herbevolken.

Om binnen de termijn van dertig dagen te blijven, zijn dan nog ongeveer zeven dagen beschikbaar voor:

· Goedkeuring van de reiniging door de NVWA;
· Eventuele aanvullende reiniging en een tweede beoordeling door de NVWA;
· Uitvoering van de tweede en derde ontsmetting;
· Het opvangen van eventuele onvoorziene vertragingen.

Monitoring van R&O op besmette bedrijven
De organisaties binnen AVINED, waaronder LTO/NOP, hebben besloten dat bij elk door vogelgriep getroffen pluimveebedrijf de voortgang van de R&O-procedure wordt gevolgd door een vertrouwenspersoon van de pluimveehouder. Het doel hiervan is om mogelijke vertragingen tijdig te signaleren, waar nodig ondersteuning te bieden en te voorkomen dat de intrekking van het beperkingsgebied wordt uitgesteld.

Afgelopen donderdag organiseerden LTO Nederland en de Dierenbescherming een ontbijtsessie over het convenant ‘Stappen naar een Dierwaardige Veehouderij’, dat vorig jaar werd gesloten. Hierbij was een brede vertegenwoordiging van de Kamer aanwezig met VVD, CDA, BBB, PvdD en Groep Markuszower. 

Bij het convenant zijn verschillende sectoren, overheid, markt en maatschappelijke organisaties betrokken. Het doel van het convenant is om de stappen richting een nog dierwaardigere veehouderij mogelijk te kunnen maken richting 2040. Zodat niet alleen de veehouder aan zet is, maar ook de markt en de overheid.

Na een opening door LTO Nederland-voorzitter Ger Koopmans en Dierenbescherming-directeur Ellen Bien, gingen Elbert Roest (voorzitter convenant), Gemma Willemsen (Dierenbescherming), Amber Laan (NAJK) en Kees de Jong (LTO Pluimveehouderij) in verschillende presentaties in op wat er nodig is om het convenant te laten slagen. In het rondetafelgesprek dat volgde, met ook bijdragen van POV, ZuivelNL en Caring Farmers, werd ingegaan op de randvoorwaarden van het convenant, het oprichten van de onafhankelijk autoriteit en het realiseren van afzetmarkten en verdienmodellen.

LTO Nederland en de Dierenbescherming kijken terug op een geslaagde bijeenkomst en danken de Kamerleden voor hun komst.

Is Nederland nog bestuurbaar? Het is een vraag die steeds vaker opduikt aan talkshowtafels, in krantenkolommen en aan de keukentafel. En eerlijk is eerlijk: wie naar het huidige politieke en maatschappelijke landschap kijkt, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat het allemaal steeds ingewikkelder wordt.

Zowel in de politiek als in de belangenbehartiging zien we een groeiend aantal spelers, met onderlinge verschillen die soms verrassend klein zijn. Nu is verscheidenheid op zichzelf geen probleem—integendeel, het is een kracht van een democratie. Maar wanneer nuances worden uitvergroot tot principiële breuklijnen, ontstaat er iets anders: een cultuur waarin samenwerking plaatsmaakt voor profilering maar soms ook polarisatie.

De rol van de media is daarin niet onbelangrijk. Tegenstellingen verkopen nu eenmaal beter dan overeenkomsten. Kleine verschillen worden grote conflicten, en compromissen verdwijnen naar de achtergrond. Wat overblijft is het beeld van een versnipperd landschap waarin iedereen tegenover elkaar lijkt te staan.

Maar misschien wel het grootste probleem ligt ergens anders. Want waar verschillen vroeger binnen partijen of organisaties werden uitgevochten, zien we nu steeds vaker dat mensen bij het eerste serieuze conflict afhaken. Ze stappen uit de partij, richten een nieuwe beweging op en beginnen opnieuw. Dat klinkt daadkrachtig, maar het heeft een keerzijde: het systeem raakt steeds verder gefragmenteerd.

En die fragmentatie heeft gevolgen. Hoe meer partijen en belangenclubs, hoe lastiger het wordt om duurzame meerderheden te vormen. Besluitvorming vertraagt, compromissen worden brozer en het bestuur verliest aan slagkracht. Want besturen is uiteindelijk de kunst van het samenkomen, niet van het uit elkaar gaan.

En ondertussen speelt er iets dat nog fundamenteler is, maar opvallend weinig aandacht krijgt: onze voedselzekerheid. In de praktijk zijn er groeiende zorgen onder boeren en tuinders. Beleid stapelt zich op, regels veranderen voortdurend en de ruimte om te produceren komt steeds verder onder druk te staan. Veel mensen hebben niet door hoe kwetsbaar het systeem eigenlijk aan het worden is.

Voedselzekerheid lijkt in Nederland vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Het vraagt om consistent beleid, lange termijnvisie en vooral om bestuurlijke stabiliteit. Precies datgene wat onder druk staat in een versnipperd landschap, waarin kortetermijnbelangen vaak de overhand krijgen.

Hier raakt bestuurbaarheid direct aan iets tastbaars: wat er op ons bord ligt. Als we er niet in slagen om gezamenlijk richting te bepalen, riskeren we dat essentiële sectoren vastlopen. Voedselproductie is daar misschien wel het meest sprekende voorbeeld van.

Betekent dit dat Nederland onbestuurbaar is geworden? Dat is misschien te kort door de bocht. Maar dat het moeilijker is geworden om het land effectief te besturen, staat buiten kijf. Als elke scheidslijn leidt tot een nieuwe afsplitsing, dan ondermijnen we uiteindelijk het vermogen om gezamenlijk oplossingen te vinden, juist op thema’s die geen uitstel verdragen.

Misschien ligt de oplossing niet in minder verschillen, maar in een andere omgang ermee. In het besef dat je het niet op alle punten eens hoeft te zijn om toch samen verder te kunnen. Dat compromis geen zwakte is, maar een voorwaarde voor bestuur.

De vraag is dus niet alleen of Nederland nog bestuurbaar is. De echte vraag is: nemen we nog de verantwoordelijkheid om het samen bestuurbaar te houden, ook als het gaat om iets zo wezenlijks als onze voedselvoorziening?

Wim Brouwer
LTO Vakgroep Kalverhouderij

Met ingang van 1 juni start Coen van Rooyen als algemeen directeur bij LTO Nederland. Van Rooyen heeft ruime ervaring in strategische belangenbehartiging en in het versterken van de positie van ondernemers vanuit verenigingskracht. Coen van Rooyen: “Ik ben zeer gemotiveerd om mij in te zetten voor de Nederlandse land- en tuinbouw. Een sector die qua maatschappelijke betekenis én economische kracht van unieke waarde is. Juist in een tijd waarin die sector voor grote uitdagingen staat, vind ik dat een buitengewoon betekenisvolle opdracht.”

Effectief positioneren
Het bestuur van LTO Nederland is verheugd met de komst van Van Rooyen. LTO-voorzitter Ger Koopmans: “Coen combineert ruime ervaring in de politiek-bestuurlijke belangenbehartiging met een uitstekend gevoel voor de rol van een ondernemersvereniging. Tijdens onze gesprekken viel Coen op door zijn kwaliteit om echt te denken vanuit de leden, en door zijn warme betrokkenheid bij boeren en tuinders. Bovendien zal zijn juridische achtergrond ongetwijfeld helpen om LTO ook op complexe dossiers als gewasbescherming en stikstof impactvol te vertegenwoordigen in Den Haag en Brussel.”

Van Rooyen: “Boeren en tuinders staan voor grote onzekerheden. Om doelen te kunnen halen is handelingsperspectief nodig, maar vergunningverlening zit op slot en de spelregels van het beleid worden te vaak tijdens de wedstrijd nog aangepast. Juist in dat krachtenveld is het van belang om regie te houden en verbindingen aan te gaan; met de politiek, met het kabinet en met andere organisaties. Alleen dan kun je je belang effectief positioneren.”

Ondernemerschap respecteren
Van Rooyen vervolgt: “De agrarische sector staat midden in een aantal van de belangrijkste vraagstukken van deze tijd. Voedselzekerheid en de leefbaarheid van het platteland, om maar eens twee prioriteiten te noemen. Maar daarnaast ook stikstof, water, ruimte, klimaat en natuur. Juist die combinatie van maatschappelijke relevantie, politieke dynamiek en inhoudelijke complexiteit maakt dat ik het eervol vind om namens boeren en tuinders bij te mogen dragen aan oplossingen. Oplossingen die hun ondernemerschap respecteren, perspectief bieden en een goede boterham laten verdienen!”

Achtergrond
Van Rooyen (1983) studeerde rechten in Leiden. Momenteel is hij werkzaam als algemeen directeur bij WoningBouwersNL. Eerder was hij als jurist werkzaam bij makelaarsvereniging NVM en bouwondernemersvereniging NVB.

LTO ontvangt veel signalen van leden dat eco-activiteiten voor het jaar 2025 worden afgekeurd met een beperkte, onduidelijke of onterechte onderbouwing door de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO).

Zo zijn bijvoorbeeld in het hele land percelen afgekeurd die zijn aangemeld voor groenbedekking. Op die percelen zou tussen 1 januari en 1 maart de ondergrens van 80% bodembedekking niet gehaald zijn. De verklaring hiervoor is echter dat de bodembedekker was doodgevroren. Maar afgesproken is dat doodgevroren gewas óók meetelt voor bodembedekking. Dit is door LTO inmiddels opnieuw gemeld aan RVO.

Daarnaast is er, onder andere, ook discussie over de ondergrens van 80% bodembedekking bij groene braak tussen 31 mei en 31 augustus. Ook dat is vorig jaar door overmacht – extreme droogte – niet overal gehaald. Ook daarbij zijn boeren en tuinders onderhevig aan externe factoren waar zij geen invloed op kunnen hebben.

LTO is over de afkeuring van eco-activiteiten in gesprek met RVO en het ministerie van LVVN. Blijf als boer of tuinder ook zelf alert: controleer of een afkeuring door de RVO terecht is, en maak tijdig bezwaar als dat niet zo is. De RVO maakt voor de beoordeling van percelen gebruik van satellietbeelden die door een algoritme worden geanalyseerd.  Afwijzingen door het algoritme worden, als het goed is, opgevolgd door een RVO-medewerker, maar dat systeem werkt kennelijk nog niet perfect.

Onderbouw een eventueel bezwaar goed en toon aan dat de vereiste inspanning is geleverd, bijvoorbeeld met beeldmateriaal, maar dat externe omstandigheden (zoals vorst of droogte) tegenwerkten. Loopt de bezwaarprocedure niet goed, meld dit dan bij de regionale LTO-informatielijn. Deze signalen helpen LTO om het gesprek met LVVN en RVO met onderbouwde argumenten te voeren.

Mocht u uw aanvraag voor 2026 reeds gedaan hebben, kijk dan goed of deze nog aanpassing behoeft. De deadline is dit jaar maandag 18 mei.

LTO heeft de Samenhangende aanpak Landbouw, Natuur en Stikstof nauwgezet bestudeerd. Deze samenhangende aanpak stuurde minister Van Essen vorige week naar de Tweede Kamer. In de voorstellen zijn belangrijke onderdelen overgenomen van de stikstofaanpak die LTO voorstaat. Maar we zien ook veel onderwerpen die vragen oproepen en nadere uitwerking behoeven. Op cruciale onderdelen wijkt de aanpak af van het door ons voorgestelde totaalpakket. In de komende maanden zullen we ons er maximaal voor inspannen dat onze voorstellen integraal worden overgenomen in de stikstofaanpak van het nieuwe kabinet.

Totaalpakket
Op 27 maart stuurde minister Van Essen (LVVN) de Samenhangende aanpak Landbouw, Natuur en Stikstof naar de Tweede Kamer, samen met een juridische reflectie over de introductie van een rekenkundige ondergrens. We zijn verheugd om te constateren dat de aanpak belangrijke elementen overneemt uit het ‘Bouwstenendocument emissiereductie’ dat LTO vorig jaar met provincies, gemeenten, waterschappen en NAJK publiceerde. Onlangs heeft LTO de stikstofaanpak zoals wij die voorstaan nog eens uitgebreid en in detail toegelicht en onderbouwd. Daarbij heeft LTO altijd benadrukt dat onze voorstellen een totaalpakket vormen. De onderdelen waaruit het is opgebouwd, zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De verschillende elementen zijn geen vrijblijvend meerkeuzemenu waar naar believen uit gesnackt kan worden.

Vanuit LTO hebben we onze stikstofvoorstellen volledig en gedegen juridisch laten onderbouwen. Met deze voorstellen kunnen geborgde emissiereductie en vergunningverlening op korte termijn op gang komen. Bovendien bieden de voorstellen, die nu al meer dan een jaar op tafel liggen, de zekerheid dat PAS-melders, Interimmers en overige knelgevallen op korte termijn gelegaliseerd kunnen worden.

Emissiereductie onder voorwaarden
LTO onderschrijft de richting en de noodzaak van substantiële emissiereductie. Maar de voorgestelde uitwerking van de minister sluit nog onvoldoende aan bij de randvoorwaarden die juridisch en bedrijfskundig nodig zijn om de impasse daadwerkelijk te doorbreken. In het Bouwstenendocument emissiereductie heeft LTO zich achter de 42% – 46 % reductie geschaard, maar wel nadrukkelijk onder voorwaarden. Wat in de Kamerbrief ontbreekt, is zicht op handelingsperspectief, op vergunningverlening en op rechtszekerheid voor agrarische ondernemers. Terwijl al die zaken wel harde randvoorwaarden zijn om de doelen te kunnen halen: juridische herstructurering en geborgde emissiereductie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Start van de uitwerking
Wat LTO betreft is de samenhangende aanpak die minister Van Essen vorige week publiceerde de start van een uitwerkingstraject. De voorgestelde aanpak roept op veel onderdelen vragen en zorgen op. Deze onderdelen zullen nader uitgewerkt moeten worden. Enkele voorbeelden daarvan zijn het systeem van bedrijfsgerichte emissiereductie, het verwijderen van de KDW uit de wet maar eveneens als normatief kader in de vergunningverlening, en de wijze waarop invulling wordt gegeven aan ‘additionaliteit’.

Op andere onderdelen worden in de samenhangende aanpak keuzes gemaakt die fundamenteel afwijken van de totaalaanpak zoals LTO die voorstaat. Daarover zullen we, in aanloop naar het volgende Kamerdebat over stikstof op 24 juni, het gesprek aan gaan met de minister, het departement, het kabinet, de Kamer en andere organisaties. Op deze onderdelen moeten de voorstellen wat LTO betreft echt aangepast worden. Dit betreft met name het in samenhang aanpakken van emissiereductie én wetswijziging. Ook hebben PAS-melders, Interimmers en overige knelgevallen met de voorgestelde aanpak geen garantie op legalisatie op de korte termijn. De voorgestelde zonering kan alleen effectief zijn als deze onderdeel is van een geborgd programma met bijpassend instrumentarium, waaronder landinrichting, zodat bedrijven in deze zone niet klemgezet worden.  Ook voor deze bedrijven geldt dat handelingsperspectief en rechtszekerheid nodig is om te kunnen verduurzamen, innoveren, verplaatsen en of te extensiveren zodat ze stappen kunnen zetten om weer een generatie vooruit te kunnen.

Tijdpad cruciaal
In de samenhangende aanpak ontbreekt een tijdstraject. Maar zonder handelingsperspectief, bijvoorbeeld op vergunde stalinnovaties, zal de 42% – 46% emissiereductie nooit gehaald worden. LTO benadrukt dat het nodig is dat er nu stappen gezet moeten worden en dat het kabinet daarom nog vóór de zomer wetsvoorstellen in procedure moet brengen, zodat deze uiterlijk 1 januari 2027 in werking kunnen treden. Alleen met dit tijdpad ontstaat voldoende zekerheid om emissiereductie daadwerkelijk te realiseren. Uitstel aan de juridische zijde van de medaille geeft ook vertraging in de emissieaanpak.

De Europese Commissie lanceert een oproep voor het nieuwe EU platform ‘Vrouwen in de landbouw’, een netwerk dat vrouwelijke landbouwers wil versterken.

Ben jij actief in de landbouw of in een landbouwgerelateerd vakgebied? Dan is dit een mooie kans om deel uit te maken van een nieuw Europees netwerk voor vrouwen in de sector.

In het Women in Farming Platform staan ontmoeting, kennisdeling en mentoring centraal. Je komt in contact met andere vrouwen uit heel Europa, wisselt ervaringen uit en doet nieuwe ideeën op voor jouw eigen praktijk.

Ook kun je meedenken over de onderwerpen die binnen het platform aandacht krijgen. Zo bouwen we samen aan meer zichtbaarheid, verbinding en gelijke kansen voor vrouwen in de landbouw.

Wil je meedoen? Meld je dan aan via het inschrijfformulier.
Het platform is beschikbaar in het Nederlands (zie rechtsboven op hun pagina).

Marieke Toonders neemt afscheid als voorzitter van de vakgroep Paardenhouderij. Na twee bestuurstermijnen, in totaal zes jaar, heeft zij besloten zich niet opnieuw verkiesbaar te stellen.

Onder haar voorzitterschap groeide de vakgroep uit tot een stevige gesprekspartner in Den Haag, binnen de Sectorraad Paarden en in de bredere hippische sector. Er is in die periode sterk ingezet op thema’s als paardenwelzijn, belangenbehartiging en het versterken van de positie van hippische ondernemers. Daarbij stond steeds centraal dat de sector zelf verantwoordelijkheid neemt en actief het gesprek aangaat met politiek en maatschappij. Het volledige afscheidsinterview met Marieke is te lezen in De Hippische Ondernemer

Marieke gaat zich weer volledig focussen op haar advocatenkantoor, gericht op agrarische sectoren waaronder paard. LTO bedankt haar voor haar grote en betrokken inzet.

Mieke Theunissen naar KWPN
Theunissen, strategisch beleidsadviseur, is per 1 april overgestapt naar Koninklijk Warmbloed Paardenstamboek Nederland (KWPN). Zij was tien jaar lang een gewaardeerd en vertrouwd gezicht binnen LTO, met name op de thema’s paardenhouderij en boerderijeducatie. Ze begon haar loopbaan binnen de LTO-familie bij de LLTB, waarna ze naar LTO Nederland kwam en zich ontwikkelde tot sectorspecialist paardenhouderij en secretaris van Boerderij Educatie Nederland. Mieke heeft zich sterk gemaakt voor de positionering en professionalisering van de paardenhouderij. LTO bedankt haar voor haar enorme toewijding en kunde.

Opvolging
Voor de nieuwe voorzitter van de vakgroep Paardenhouderij worden op dit moment gesprekken gevoerd. De ondersteuning van de vakgroep Paardenhouderij wordt voortgezet door Kim Harting, die de rol van strategisch beleidsadviseur al sinds enkele maanden invult. Hiermee blijft de continuïteit binnen de vakgroep gewaarborgd.

LTO nam deze week samen met Oekraïense landbouworganisatie UNAF deel aan de jaarlijkse ‘Lviv-conferentie’ in Breda. Verschillende LTO-bestuurders sloten aan bij gesprekken over het implementeren en handhaven van productiestandaarden, het voorkomen van marktverstoring en de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in het kader van toekomstige toetreding van Oekraïne in de EU.

De conferentie is gezamenlijk georganiseerd door de Nederlandse en Oekraïense overheid met als doel om kennis uit te wisselen over het EU-toetredingsproces in Breda. LTO nam vorig jaar ook deel aan de eerste editie van de conferentie in Lviv, omdat landbouw een belangrijk en gevoelig dossier in de toetredingsgesprekken is.

De Europese Commissie en de Oekraïense regering hebben uitgesproken om de EU-toetredingsonderhandelingen eind 2028 af te willen ronden. Voor toetreding zou ook alle EU-regelgeving van kracht moeten zijn. Dat dit voor Oekraïne een grote uitdaging is, kwam duidelijk naar voren in de overleggen. Oekraïne moet namelijk niet alleen productiestandaarden voor gewasbescherming, dierenwelzijn en diergezondheid overnemen, maar ook het EU-beleid ten aanzien van natuur en milieu.

LTO-voorzitter Ger Koopmans bracht tijdens de gesprekken nadrukkelijk de zorgen naar voren die leven onder Nederlandse boeren en tuinders rond de toetreding van Oekraïne in de EU. Koopmans benadrukte dat het behouden van een gelijk speelveld cruciaal is voor de houding van de boerengemeenschap ten opzichte van EU-toetreding. Van belang is dat het toetredingsproces op het gebied van landbouw geleidelijk verloopt om marktverstoring te voorkomen. Over het gemeenschappelijk landbouwbeleid werd benadrukt dat toetreding wat LTO betreft niet automatisch volledige toegang tot het GLB betekend, en dat ook hier een geleidelijk zorgvuldig ingroeiproces nodig is.

Tijdens werkbezoeken en gesprekken waren de Oekraïense landbouwvertegenwoordigers onder de indruk, maar ook verwonderd over de vergaande implementatie van EU-regels op het boerenerf. Afgesproken werd om samen richting Europese en nationale overheden te pleiten voor landbouwbeleid waarbij behoud van productie en voedselzekerheid centraal staan, om voor zowel het toetredingsproces als voor Nederlandse boeren en tuinders de regeldruk te verlagen.

Lees hier het gezamenlijke statement van LTO Nederland en UNAF.

Uit een recente analyse van het televisieprogramma Kassa blijkt dat het aanbod eieren in de supermarkt voor consumenten vaak onduidelijk is. De cijfers op eieren (0 t/m 3) geven een eerste indicatie van het houderijsysteem, maar zeggen niet alles over het werkelijke dierenwelzijn.

Voorzitter van de vakgroep Pluimvee, Kees de Jong, was hierover aanwezig als tafelgast bij het BNNVARA programma. Samen met Anne Hilhorst, directrice van Wakker Dier, lichtte hij de verschillen toe en ging hij het gesprek aan over dierenwelzijn en transparantie over dit onderwerp binnen de sector.

De belangrijkste conclusie: wie bewust wil kiezen voor dierenwelzijn, moet verder kijken dan alleen de code op het ei en ook letten op keurmerken en aanvullende informatie.

Voor de sector ligt hier een duidelijke kans én verantwoordelijkheid om transparant te blijven over houderijsystemen en het verhaal achter het ei.

Dit gedeelte van het programma is hier terug te kijken.